Soms moet je uit je comfortzone stappen om verder te komen. Deze ervaring was heel ver buiten mijn comfortzone, maar niet zonder resultaat. Mijn zoektocht naar een beter leven bracht me naar Kambo een natuurmedicijn.
Hierdoor is mijn vermogen om mensen te laten verbazen meteen gestegen. Vertellen dat je jezelf laat behandelen met kikkergif is de key.  

Ik zal eerst even een kleine uitleg geven. Kambo is de afscheiding van de groene boomkikker (Phyllomedusa Bicolor).
Het wordt al eeuwen gebruikt door inheemse stammen om kwalen te behandelen. Iedere stam heeft een eigen verhaal en ritueel.
In de jaren tachtig leerde de westerse wereld over Kambo. De Italiaanse wetenschapper Vittorio Erspamer was de eerste persoon die onderzoek deed naar het bijzondere goedje en ontdekte dat het een ‘fantastische chemische cocktail is met potentiële medische toepassingen.’ 

De belangrijkste stoffen in Kambo zijn peptiden, kortgezegd bouwstoffen voor ons lichaam. In tegenstelling tot andere natuurlijke en farmaceutische stoffen heeft Kambo het vermogen om dieper in het lichaam terecht te komen en daarmee meer gebieden te bereiken. 
Het wordt het krachtigste natuurlijke antibioticum en anesthetica ter wereld genoemd. Daarnaast heeft het ook mentale voordelen. Kambo zorgt voor meer rust, een betere focus en kan tevens helpen om oud zeer kwijt te raken. Kambo ontgift en versterkt het immuunsysteem. Door drie keer Kambo te doen, steeds binnen achtentwintig dagen, kun je je immuunsysteem resetten. Dit wordt de Maancyclus genoemd. 

Dit was zo ongeveer het enige wat ik wist over de Kambo, naast de mogelijkheid dat je jezelf even flink beroerd kan gaan voelen. 
Nu voelde ik mezelf met regelmaat beroerd, dus hoe erg kon het zijn? 
Ik was vastberaden en wanhopig om uit mijn vicieuze cirkel te stappen. Als dit een manier was om mezelf beter te gaan voelen dan moest ik dat proberen.
Kambo is overigens niet iets om zelf mee te experimenteren! Het is belangrijk dat je begeleid wordt door professionals!
Ik ben verwezen naar Kambo Thuis. Tijdens de intake werd me al meteen duidelijk dat deze mensen echt hun roeping volgen om mensen te helpen. Mede dankzij hun verzorging en begeleiding ben ik de Maancyclus doorgekomen. 

De eerste ceremonie stapte ik meteen extra uit mijn comfortzone door de nacht ervoor in een hostel in de buurt te verblijven. 
Een hotel vond ik te duur en ik dacht dat een slaapzaal kon bijdragen aan de ervaring. Conclusie: dat deed het niet.
Wanneer ik niet lekker in mijn vel zit wil ik in mijn vertrouwde omgeving blijven. Nu hou ik sowieso niet van logeren, tenzij het een vakantie samen met Mike is.   
De nacht in het hostel heb ik dus weinig geslapen, maar ik kwam daardoor wel ruim op tijd bij Kambo Thuis aan. 

Ik werd hartelijk ontvangen door Dennis en Stridje, de meest pure en liefdevolle mensen die ik ooit heb ontmoet. Mijn zenuwen werden er alleen niet minder door. Ze veranderden zelfs in pure angst toen ik de ceremoniële ruimte in liep. Een prachtige ruimte, maar op dat moment zag ik alleen emmertjes naast matrasjes staan. Ik werd direct geconfronteerd met mezelf en mijn angsten. Vluchten of mezelf afleiden met mijn telefoon, wat ik normaal gesproken doe, kon even niet. Natuurlijk zat ik daar vrijwillig. Ik moest het van mezelf een kans geven, al heb ik het een aantal keer echt op een rennen willen zetten.  

Ik deed mee aan een groepsceremonie met zo’n veertien anderen en toch voelde ik me eenzaam. De weet dat ik de controle kwijt zou raken, en ergens al kwijt was, viel me zwaar.  Ik zag niet zomaar beren op de weg maar hele dierentuinen. Wat behoorlijk gek is, gezien ik in mijn leven diverse soorten drugs heb gebruikt waar ik nooit zo zenuwachtig voor ben geweest als dit, een middel dat me mogelijk beter zou kunnen maken. Mijn zenuwen waren duidelijk zichtbaar, maar daar wisten ze goed mee om te gaan. Ik werd bij iedere stap begeleid en gerustgesteld.

De ceremonie begint met het uitspreken van je intenties. Waarom ben je daar? Wat hoop je te bereiken? 
Mijn intentie was duidelijk. Het doorbreken van mijn vicieuze cirkel. Mijn lichaam reinigen om daarna beter voor mezelf te gaan zorgen.
Daarna werden de dots, de puntjes waar de kambo gezet wordt, op mijn huid afgetekend en mocht ik water gaan drinken, zo’n twee liter, wat als slechte waterdrinker best pittig was. Ondertussen zag ik de reactie van een aantal mensen die de Kambo al toegediend hadden gekregen en begon ik er nog meer tegenop te zien. 

Het was nu of nooit, mijn moment suprème was aangebroken. De afgetekende dotjes op mijn huid werden aangestipt met een gloeiend houtje om de opperhuid bloot te leggen, waarna de Kambo werd aangebracht. 
Vanaf dat moment ging het heel snel. Ik zat op mijn matrasje met een begeleider naast me die een emmer in mijn handen drukte. 
Mijn hartslag steeg en ik voelde een bizarre warmte over mijn lijf naar mijn oren trekken, wat gepaard ging met een soort druk.
Het was niet eens vervelend, alleen onbekend. Helaas werd het daarna minder leuk, mijn maag begon zich om te draaien. 

Ik heb jarenlang met boulimia geleefd en dacht altijd dat ik een soort kotskoningin was, maar dit was nergens mee te vergelijken. Misschien een heftige voedselvergiftiging, maar dan maal honderd. Nu is mijn ervaring persoonlijk, het is voor iedereen anders. Mijn lichaam is jarenlang vervuild door slechte zelfzorg en medicatie. Het was logisch dat een detox pittig zou worden. Ik had alleen totaal geen idee hoe heftig het zou worden. 
Vanaf het moment dat ik de Kambo in mijn lijf had zitten vergat ik vrijwel alles om me heen, zoals het feit dat er meer mensen waren.
Ik ging helemaal op in mijn eigen proces, een proces waarin mijn lichaam en geest een eigen leven leidde. 
Ik vond het loodzwaar. “Waarom de fuck doe ik dit?” heb ik hardop uitgesproken. (Alle drie de keren overigens.) 

Het hoogtepunt, waarin ik niet alleen overgaf maar ook zweette als een lekkende waterleiding, was zwaar, maar duurde uiteindelijk hooguit een half uur. (Het voelde heel wat langer. ) Nadat de ellende over was viel ik uiteindelijk in een soort slaap waar ik mezelf voor het eerst in tijden vredig voelde, zonder pijn. Jammer genoeg loste het fijne gevoel daarna op in het niets. 
Tijdens de afsluiting met soep en brood (ja, daar heb je dan echt trek in), kwam mijn onrust weer opzetten en had flinke hoofdpijn meegenomen. Ik kon niet wachten om naar huis te gaan en ben nog net niet weggerend. 

Eenmaal thuis ben ik meteen mijn bed in gedoken waar een flinke migraineaanval doorbrak die zo’n drie dagen heeft geduurd. 
Daarna voelde ik me vreemd, anders. Ik kon het niet zo goed omschrijven hoe ik me voelde, verward past nog het beste. 
Dat vreemde gevoel heeft ongeveer een week aangehouden, daarna voelde ik me opeens beter. Beter in de zin dat ik minder pijn had en meer energie. Niet dat ik de verandering door had. Ik was mezelf voornamelijk druk aan het maken over de tweede Kambo.
Ik zag er tegenop om me weer zo beroerd te gaan voelen. Toch was ik beslist om de maancyclus af te maken, pas dan kon ik bepalen of het verandering zou brengen. 

De tweede Kambo waren mijn zenuwen weer in groten getalen aanwezig, zo begon ik al te kotsen voordat de Kambo überhaupt was aangebracht. Het hoogtepunt was deze keer zelfs een tandje erger. Mijn darmen wilden ook gereinigd worden en deden saamhorig mee met mijn maag, als duellerende tsunami’s. Ik weet niet of je ooit zo beroerd ben bent geweest dat je van pure narigheid in je broek kunt kakken en dat het je niet eens interesseert? Zo voelde het.
Met mijn laatste restje energie hees ik mezelf op het toilet en wachtte tot de ellende weer voorbij was. 
Ook deze keer bracht de Kambo me na afloop een migraineaanval, maar deze duurde maar een dag. 

Ik herstelde sneller, ook geestelijk. Het viel me tevens op dat ik sinds de eerste Kambo geen enkele vorm van medicatie had gebruikt of zelfs plat had gelegen. Iets wat de afgelopen twintig jaar vrijwel niet was voorgekomen en dat terwijl ik behoorlijk druk was geweest, fysiek zelfs. Helaas trapte mijn lichaam vervolgens even flink op de rem door me opeens twee flinke migraineaanvallen te bezorgen in één week. In eerste instantie was ik angstig, teleurgesteld in de Kambo zelfs, maar uiteindelijk zag ik dat ik zelf de oorzaak was. 
Voordat ik met Kambo begon was ik in slechte conditie. Ik heb mijn lichaam geen enkele kans gegeven om in vorm te komen, maar ik ging meteen plankgas, wat mijn lichaam totaal niet gewend was.

Er stond ‘gelukkig’ nog een Kambo in de agenda. De derde, waar ik al vanaf het begin naar had uitgekeken. De laatste van de Maancyclus. Uiteraard zag ik nog steeds tegen het nare gevoel op, maar van de ceremonie, de prachtige ruimte, de overige deelnemers en de rust begon ik houden. Ik heb het anderen horen zeggen: ‘You’ll learn to love it’ en dat begrijp ik nu. 

Door Kambo heb ik mezelf echt op nummer één gezet. Vooral sociaal gezien heb ik een flinke stap terug gedaan om mijn energie voor mezelf te gebruiken. De afgelopen drie maanden heb ik maar twee pijnstillers gebruikt, uit wanhoop. Dat ik buiten deze twee pillen niks meer heb gebruikt is in mijn ogen een wonder. Ik ervaar ook meer rust en probeer mijn lichaam liefdevol te benaderen in plaats van de afkeer, teleurstelling en chemicaliën waarmee ik haar jarenlang terroriseerde.

Kambo is het heftigste dat ik ooit heb gedaan en toch zou ik het zo weer doen. Ik ben zelfs van plan om het nog eens te doen, als een APK om mijn lichaam gezond te houden. Kambo is niet zomaar een wondermiddel, maar een reinigingsmiddel, vervolgens is het aan jou om daarna beter voor jezelf te zorgen.  
Als ik één keer in de zoveel tijd een dag of wat beroerd ben om mijn lichaam gezonder te maken, en daarmee de kwaliteit van mijn leven te verbeteren, is de keuze voor mij makkelijk gemaakt.

Wil je meer weten over mijn ervaring, stuur me gerust een berichtje.
Wil je meer weten over Kambo? Neem dan contact op met Kambo Thuis.