Poeptaboe

We doen het allemaal, maar er wordt verbazend weinig over gesproken.
Juist, ik heb het over drukken, kakken, poepen, schijten, kleien, bolo uitlaten, you name it.
Het is niet echt een frisse bezigheid, maar het is wel iets natuurlijks. Waarom is het zo’n taboe?

Hoe het is ontstaan, weet ik niet precies, maar ik heb ooit een poepangst ontwikkeld. Ik was niet bang voor poep, maar ik durfde nergens te poepen behalve thuis. Nu zullen meer mensen de voorkeur geven aan hun eigen potje, maar in mijn geval werkte mijn lichaam ook nog eens tegen door de boel koppig bij zich te houden, wanneer ik een poging wilde wagen op een vreemd potje.

Mijn lichaam is geschikt voor de wetenschap, zo ook mijn darmen. Door diverse medicijnen voelen mijn darmen zich nog wel eens in de steek gelaten en dat laten ze dan ook merken. Ik heb zelfs een aantal keer in het ziekenhuis gelegen, omdat mijn darmen in staking waren.

De eerste keer dat ik in het ziekenhuis lag wegens extreme obstipatie, had ik zelfs hevige uitdrogingsverschijnselen. En een paar jaar geleden gebeurde het weer, mijn darmen lagen letterlijk stil en ik zat zo vol dat ik al dagen niks meer binnen hield.
In eerste instantie waren de artsen bang voor een darmafsluiting, wat gevaarlijk kan zijn, dus ik kreeg via mijn neus een sonde naar mijn maag met daarin twee liter kleanprep, een middel om de boel schoon te maken.

Ik had een soort hogedrukspuit-effect verwacht, maar helaas het deed helemaal niks. Als een roestige ketting kreeg ik het ene na het andere middel om de boel door te smeren, maar wat ze me ook gaven ik liep niet door en begon ondertussen op een ballon te lijken.

De arts noemde mij na het zoveelste middel ‘recordhouder laxeermiddelen’. Geen idee of ik daar trots op moet zijn, maar ik ben in ieder geval ergens recordhouder in.
Na een paar dagen wist de arts me te vertellen dat mijn obstipatie, of te wel, poep met verlatingsangst, door één van mijn medicijnen kwam.
Fijn dat ik dat nu wist, daar kwam ik ook voor. (Sarcasm activated.. )

 Poeptaboe

CW – Supernatural

Ondertussen lag ik nog steeds als een soort misvormde Barbapapa in een ziekenhuisbed. Ik kon niet eten, of drinken, want dat kwam er vrijwel gelijk weer uit. Na drie dagen werd ik naar huis gestuurd wat ik wel een beetje vreemd vond, maar goed ‘zoals het potje thuis poept, poept het nergens’. Maar helaas poepte mijn potje thuis ook niet..

Blijkbaar hadden ze me nooit mogen ontslaan, want zo’n twaalf uur later werd ik weer opgenomen. BarbaTub had ondertussen nog vreemdere vormen aangenomen en had zelfs middenin het ziekenhuis kunnen schijten, ik was er zo klaar mee.

Uiteindelijk kwam iemand op het geniale idee om me een pil te geven waardoor mijn darmen weer in actie zouden komen.
Wauw! Die hadden ze vast een dag daarvoor uitgevonden, wat een toeval!
De poeppil-therapie werkte en ik heb zoveel gekakt dat ik eigenlijk ook daarvoor de status recordhouder verdien.

Sinds mijn laatste ziekenhuislogeerpartij ben ik makkelijker geworden met poepen. Ik zit nog steeds het liefst op mijn eigen troontje, maar wanneer ik echt niet anders kan poep ik gerust op een andere.

Het is echt geen pretje om slangetjes in je maag en flessen in je hol te krijgen, dus wanneer mijn darmen in hun euforische fase zitten en geen stakingen beramen, ben ik blij om ‘gewoon’ te kunnen kakken.

Het schijnt dat er nog wel een gedacht wordt dat vrouwen suikerspin uit hun aars persen, wat ruikt naar rozen.
Ik zal die mensen uit hun droom helpen. Ik ben een vrouw, ik poep, en het stinkt! Get over it!

Weg met het poeptaboe! Iedereen poept!
(Oke, ik soms even niet.. 
)

 Poeptaboe

Share Button
Een spin in de nacht, betekent een klopjacht
Reclames - Vaag en kut