Mijn zoektocht naar een beter leven

1. Reis naar een beter leven

Al jaren zoek ik naar manieren om een betere versie van mezelf te worden. Zoals je in veel van mijn blogs kunt lezen: Ik ben zelf mijn grootste vijand. 
Terugkijkend leef ik mijn hele leven al in een soort staat van burn-out. Ik heb veel meegemaakt, onder andere traumatische ervaringen die ik niet helemaal heb verwerkt. Vluchten was makkelijker, afleiding zoeken in drugs en problemen van mezelf of anderen.
Leven in de overlevingsstand is best lang vol te houden, maar leef je dan ook echt? In dit opzicht is het niet zo gek dat ik lichamelijke klachten heb.
Accepteren lukte ook niet. Hoe doe je dat überhaupt? 

In mijn geval waren mijn klachten vaag, een verzameling losse kwalen. Zelf geloof ik al jaren dat mijn klachten één oorzaak hebben, maar daar wordt door artsen niet naar gezocht. Het is nu eenmaal wat het is, werd, en word mij nog steeds, constant verteld. 
Zo wandelde ik jarenlang van middel naar middel en
 behandeling naar behandeling.
Soms hielp het even, maar niet zonder bijwerkingen. Extra kilo’s, maagklachten, haaruitval, tot extra psychische klachten waar ik van nature al genoeg van heb. 

Ondertussen probeerde ik mijn beste leven te blijven leiden. Ik gaf oscarwaardige optredens en putte mijn al uitgeputte lichaam en geest alleen maar meer uit. 
Een paar maanden geleden was mijn emmer echt vol. Edit: waren mijn verzameling aan emmers overvol. 
Ik kreeg meer klachten, meer angst en paniekaanvallen. Het algehele leven begon me steeds minder te interesseren
.
In mijn omgeving gebeurde uiteraard op dat moment heel veel. 
Alsof ik op de een of andere manier een geur verspreidde en mensen daarmee verzocht om me door te laten draaien. Het voelde alsof ik op een rekbank lag, een oud martelwerktuig waar iemand langzaam uit elkaar getrokken wordt. Ik had hulp nodig.

Gesprekken met de praktijkondersteuner van de huisarts waren niet voldoende. Ik werd doorverwezen naar een psycholoog en werd bij de eerste vrijwel direct afgewezen. Ik had teveel diagnoses. (Heb ik eindelijk diverse titels bereikt, kan ik er niks mee. 🤣)
Er volgde een nieuwe verwijzing en ik zocht ondertussen zelf ook verder. Zelf  zocht ik naar een 
instantie of behandelaar met een holistische benadering.
Iemand die verder kijkt dan enkel een klacht. Ik geloof dat lichaam en geest in balans moet zijn, wat het in mijn geval nooit geweest is.

Het alternatieve pad heeft me altijd al gelegen, natuurlijke geneeswijzen en middelen. Dat is vast de heks in mij. 😉
Helaas rust er op nog steeds een soort taboe op alternatieve geneeswijzen. Wijzen die al eeuwen lang gebruikt worden. 
Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet tegen de reguliere geneeskunde, maar ik heb wat maartjes. 
Er wordt tegenwoordig heel snel medicatie voorgeschreven, vaak zonder eerst een oorzaak te achterhalen. Dat noem ik symptoombestrijding, ook nog eens met chemische middelen die ons hele lichaam beïnvloeden en meer klachten kunnen veroorzaken. 
Natuurlijke middelen werken langzamer, maar geven in ieder geval minder bijwerkingen. 

Natuurlijke geneeswijzen kijken naar het geheel plaatje, lichaam én geest. 
Om een voorbeeld te geven, ik ben jarenlang behandeld aan mijn nek, omdat de ergste klachten daar vandaan kwamen.
Er was letsel zichtbaar, maar gerichte behandelingen gaven geen gewenst
 resultaat. ‘Ik moest er maar mee leren leven.’ 
Ik kon er niet mee leven en bezocht nog maar eens een chiropractor. Eindelijk vond ik een goede, één die in mijn ogen wonderen heeft verricht. 
Zij zag meteen dat de bron van mijn nekklachten bij mijn rug en heupen vandaan komen. Ik ben geboren met heupdysplasie, waar ik voor behandeld ben, maar daarna is er geen aandacht meer aan besteed. 

Sinds ik bij Aurore Hinder onder behandeling ben zijn mijn klachten zeker vijfentwintig procent verminderd. 
Aurore keek ook naar mijn geestelijke plaatje. Mijn spierspanning is ontzettend hoog en ontspannen kan ik niet.
Dit werd altijd geweten aan de fibromyalgie, m
aar in combinatie met mijn overdreven schrikreflexen en mijn beladen verleden kon de oorzaak ook bij onverwerkte emoties liggen. Wat ik een logische verklaring vind.
Ik wist alleen niet zo goed hoe ik dat aan moest pakken, d
eels uit angst voor wat er naar boven zou komen. 
Mijn vriendin en mentor Els stelde regressietherapie voor. Zij is zelf therapeute en wilde mij wel behandelen, wat de stap makkelijker maakte. 

CW – Supernatural 

Tijdens regressietherapie keer je terug naar het verleden en kijk je naar oude trauma’s en onverwerkte emoties, waar je vervolgens een nieuwe betekenis aan gaat geven. Het was een bijzondere eyeopener. Zo kwam ik erachter dat bijvoorbeeld de issues betreft mijn zelfbeeld begonnen zijn in mijn kindertijd. 
Mijn moeder was altijd negatief over zichzelf, net als mijn broers die toen kampten met overgewicht.
Ik was een normaal kind, eerder te mager dan te dik, maar 
ik begon steeds kritischer naar mezelf te kijken. 
Vervolgens werd ik door een vriendin ‘bolle’ en ‘dikke’ genoemd, liefkozend ga ik nog steeds vanuit, maar deze woorden plantten een zaadje wat uiteindelijk uitgroeide tot een enorme boom. 

We hebben in één sessie maar een klein stukje kunnen bereiken, maar ik voelde me meteen een stukje lichter.
De sessie werkte door en haalde herinneringen op, herinneringen die ik liever op mijn rommelige zolder had gehouden. 
Alles liep op een gegeven moment een beetje door elkaar heen. Ik had door moeten zetten en verder moeten gaan, maar ik stelde alles weer uit en keerde weer terug bij af. Het was een (oud) boek wat me vervolgens op een nieuw pad bracht. Het lichaam wil gezond zijn – van Andrew Weil‘.
De auteur, een arts, neemt je in dit boek mee de wereld over waar hij in contact komt met diverse soorten geneeskunde. 
De arts is in het begin erg sceptisch maar hij leert steeds meer, voornamelijk over het verschil in geneeskunde wereldwijd. 

In de Westerse wereld, ons reguliere circuit, heerst heel veel medisch pessimisme. Alternatieve geneeswijzen richten zich op het lichaams eigen genezingssysteem. 
Dat zette me uiteraard aan het denken. Waarom wordt er 
zo weinig over genezing gesproken? En waarom wordt er zo weinig gekeken naar het gehele plaatje? 
Er is geen arts geweest die mij een keer volledig heeft onderzocht. Er werd alleen naar de klacht gekeken waarmee ik naar een arts was gekomen. 
Gek genoeg is er ook nooit gevraagd naar mijn eetpatroon en dat terwijl bekend is dat ik een eetstoornis heb gehad. 
Buiten dat is onze voeding iets waar sowieso meer aandacht aan besteedt mag worden. 

Door dit boek werd mijn nieuwsgierigheid over zelfgenezing gewekt.
Ik leerde meer over de gevolgen van stress en in het bijzonder het hormoon cortisol waar mijn lichaam een teveel aan had. Mede hierdoor bleef ik in een 
vicieuze cirkel hangen. Daarnaast was mijn lichaam jarenlang vervuild door een overschot aan middelen. Goede zelfzorg was altijd maar van korte duur.  
Ik moest iets drastisch veranderen en begon door te stoppen met het gebruik van reguliere medicijnen. (Doe dit niet zomaar!! Check altijd een arts!)
Het was zwaar en ik had er mogelijk iets te makkelijk over gedacht, maar ik kon niet langer op dezelfde manier door blijven gaan. 

Ik zocht verder naar hulp, ondersteuning, wat kon me dichter bij mijn doel brengen? Hoe kon ik uit mijn vicieuze cirkel breken op een gezonde manier?
Plantmedicijnen zijn in de Westerse wereld steeds bekender aan het worden. Zo had Iboga al een langere tijd mijn interesse net als Ayahuasca.
Beiden hebben ze een sterk reinigende werking. Iboga wordt veel gebruikt als antiverslavingsmiddel en Ayahuasca kan wonderen doen op het gebied van traumaverwerking. Helaas zijn deze middelen hallucinerend, waar ik angstig voor ben na een badtrip door paddo’s.

Nu is angst is een veel voorkomend onderwerp in mijn leven. Ik ben een awardwinning controlfreak en stresskip. Het zou hoe dan ook een opgave worden om aan mezelf te gaan werken en vooral om vol te houden. 
Als een soort cadeautje kwam ik met iemand in contact die eenzelfde reis bewandelde met wat meer ervaring. 
Hij raadde mij Kambo aan, wat geen hallucinogeen is, maar lichaam en geest een diepe reiniging geeft. Precies wat ik nodig had. 
Zelf was hij een wandelend visiteplaatje voor Kambo. Het was niet te geloven dat deze gast ooit dertig kilo zwaarder was met met falende organen en een verslaving.
Ik hoopte dat Kambo mijn route was naar een beter leven en ik meldde me meteen aan, zonder eigenlijk precies te weten wat me te wachten stond. Wat misschien maar goed was. 😂

Mijn Kambo ervaring lees je volgende week!

3. Reis naar een beter leven
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *