colportage colporteurs

CW – Supernatural

Colporteurs, aansmeerders, geloofsbrengers en collectanten, ik vind ze vrijwel allemaal irritant.

Voorheen woonde ik in flats waar ze nauwelijks langskwamen. In ons huidige huis komen ze bijna wekelijks, in alle varianten, voorbij.
Deze mensen willen ook hun centjes verdienen, of een praatje maken, maar ik heb ze liever niet bij mij thuis en al helemaal niet rond etenstijd.

Al vind je ze ook op straat, of bij de supermarkt. Ze staan dan zo strategisch dat je ze niet kunt ontlopen en het excuus dat ik nooit contant geld op zak heb maakt ook niet meer uit, ze hebben tegenwoordig allemaal pinautomaten bij zich.
Ik ben donateur van diverse goede doelen, die maandelijks, of iedere drie maanden een bepaald bedrag van me krijgen. Ik wissel om de paar jaar van doel, zodat ze allemaal een kans krijgen. Het is niet dat ik een vrek ben, maar toch voel ik me zo wanneer ik iemand die om een gift vraagt afwimpel.

Geloofsovertuigingen. Ik vind het mooi dat mensen enthousiast over hun geloof, of levenswijze, zijn en ik snap ergens dat ze dat met anderen willen delen, maar waarom bij mij thuis en weer rond etenstijd? Internet bestaat al een tijdje, daar kun je gelijkgestemden vinden, dat motiveert toch meer dan mensen die de deur voor je dicht smijten?

Er is nu ook weer zoveel gedoe betreft sekse en seksuele voorkeuren. Laat ieder toch zijn, haar, of het eigen leventje leiden. Als mijn buurvrouw liever hij genoemd wil worden, prima! Dat doet mij toch geen kwaad? En wat maakt mij het uit op welk toilet mensen plassen, zolang ze hun handen daarna maar wassen.

Zouden mensen straks ook langs de deuren gaan om hun geprefereerde sekse of geaardheid te verkondigen, omdat ze daar zo enthousiast over zijn? Ik zie mezelf al gaan: “Goedendag, Ik kom u vrouwelijkheid brengen.”
Nu zit mijn vrouwelijkheid soms goed verstopt, dus ik ben daarvoor niet echt geschikt.

Ik ben van de vrije wil en hou niet van opdringen in welke vorm dan ook. Mensen kunnen zelf aangeven of zij geïnteresseerd zijn in bepaalde zaken, wat het ook leuker maakt, zo kun je je enthousiasme delen met de juiste personen.
Door het pushen kun je irritaties opwekken en je doel ver voorbij vliegen, gezien de irritaties niet alleen op jou gericht zijn, maar ook op hetgeen waar je zo enthousiast over bent.

Wanneer er hier weer eens Klieren aan de deur komen probeer ik eerst vriendelijk te laten blijken dat ik geen interesse heb.
Maar zodra ik een praatje hoor over zielige kinderen, dieren, oorlogsgebieden of whatever dan vind ik het soms lastig om ze af te poeieren. Ik zou het liefst de hele wereld willen redden. Religies interesseren me ook, ik wilde ooit zelfs religiewetenschappen studeren. Ik wil zelfs dat deurklieren ook gewoon hun broodje kunnen eten, of hun verhaal kunnen doen, dus dat brengt me in een lastige positie.

Aangezien ik (helaas) geen miljoenen heb liggen om alle zielige mensen en beestjes te steunen en ondanks dat genoeg aan mijn medemens denk (vind ik dan), mag ik het gepush gewoon afslaan, ik heb er immers niet om gevraagd. Dit is, in veel van mijn gevallen, makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik heb geen idee of ík alleen maar vage mensen aan de deur krijg, of dat de meeste gewoon zo zijn, maar de klieren die hier aan de deur komen doen me soms denken aan psychopaten.

Ik heb een keer een vage kerel aan de deur gehad die me een prachtige aanbieding wilde doen, voor weet ik veel wat.
Om duidelijk te maken dat ik geen interesse had hield ik de deur maar een klein stukje open, maar deze creep begreep dat niet, zelfs mijn woorden “Ik heb geen interesse.” kwamen niet over.
Hij duwde zelfs de deur verder open en verzocht mij, als blijk van vertrouwen, in zijn ‘mooie blauwe ogen’ te kijken.

colportage colporteurs

CW – Supernatural

Gek genoeg keek ik er ook nog naar, maar mijn vriendelijkheid verdween. De wip in mijn hoofd klapte naar beneden en mijn monster kwam tevoorschijn, wat blijkbaar te zien was, gezien de creep meteen een stap achteruit deed. Mijn schuldgevoelens waren op slag verdwenen, waardoor het me geen moeite meer kostte om de creep af te poeieren.

Gister kwam er weer één aan de deur, vandaar dit blog. Ik lag brak op de bank met zware koppijn en dat was duidelijk aan mijn verfrommelde hoofd te zien.
Voordat hij aan zijn riedeltje kon beginnen gooide ik er al uit: “Sorry, maar ik heb geen interesse.”
Vervolgens ging hij gewoon door met zijn praatje, dus ik onderbrak hem: “Meneer ik zeg u net dat ik geen interesse heb.”
Hij luisterde voor geen meter en praatte gewoon door. “Blabla, bla, het is maar een minuutje werk.”

Bij een poging om de deur gewoon te sluiten zette hij zijn voet tussen de deur, zodat ik de deur niet eens dicht kon doen. En dat was een verkeerde zet..
Mijn monsterkant nam me over en verzocht deze idioot om “zijn poot terug te trekken voordat ik hem eraf bijt.”
Dit hielp, want hij keek me wazig aan en ging er snel vandoor.

Zodra ik er niet meer uitkom gooi ik Manlief vaak in de strijd. “Ik moet eerst even met mijn man overleggen.”
Ook de smoes dat ik de oppas ben heeft me wel eens geholpen, maar als impulsieve chaoot, vergeet ik mijn smoesjes meestal op het moment dat ik ze nodig heb.
Soms zie ik ze halverwege de straat al lopen en dan gaat het rolgordijn vlug naar beneden, dat scheelt weer awkwardness en schuldgevoelens.

Ik heb nog een ander idee, wat mogelijk kan helpen. Onze Henk doet ook sort-of mee in de actie.
Het is eigenlijk handiger om het te laten zien, maar voor nu zal ik een poging doen om het schriftelijk uit te leggen.

De deurbel gaat, ik open de deur en daar staat een Deurklier.
Deurklier: “Goedendag Mevrouw, ik kom hier namens Klier&co en ik mag u een ge-wel-di-ge aanbieding doen.”
Ik mega enthousiast: “Wauw, vertel!”
“Vandaag zijn onze mutsen in de aanbieding, vijf mutsen voor maar twaalfhonderd euro! Dat is een koopje niet waar?”

“Cool, maar ik moet even vragen wat Henk ervan vindt.” Vervolgens geef ik mezelf een klap voor mijn kop, rol met mijn ogen en schreeuw:
“Henk! Henk! Wat vind jij ervan…??”
Na een pauze van enkele seconden kijk ik meneer de Klier verontschuldigend aan: “Sorry, Henk vindt het niet goed..”

Ik ga er vanuit dat deze actie deurklieren weg kan sturen, op zo’n manier dat ik er zelfs plezier van heb. Ik vind alleen het idee namelijk al hilarisch.

Dus, wil je deze uitvoering zien? 
Ben je of ken je iemand die een beetje kan filmen en kan ruiken wanneer we last hebben van deurklieren?
Neem dan please even contact met me op. 

colportage colporteurs

Share Button
Dubbel
Flapuit