1. Dubbel

Ik vind mezelf vaak dubbel, alsof ik uit twee verschillende personen besta. Misschien komt het omdat ik halfbloedje ben.
Zo zie ik mezelf als voelende denker. Mijn intuïtie is sterk, maar Hersie ook en die twee battelen constant in mijn hoofd.
Van nature ben ik nogal druk en aanwezig, niet alleen in het bijzijn van anderen, ook wanneer ik alleen ben.
Gezelligheid vind ik fijn, maar mijn hoofd staat nooit stil, daarom ben ik erg gesteld op mijn rust. Dankzij mijn vele interesses kan ik mezelf gelukkig goed vermaken. Ik verveel me nooit.

Mijn dubbele kant uit zich ook in de manier waarop ik mijzelf zie. Ik ben over het algemeen redelijk tevreden, maar ik ben ook kritisch en opzoek naar verbeterpunten. In het leven hoort groei en omdat het mij in de lengte niet meer lukt moet het op andere manieren.
Ik kan mezelf enorm stimuleren door het geven van peptalks, maar wanneer ik voor de zoveelste keer de deur dichtdoe terwijl mijn voet er nog tussen staat, noem ik mezelf een domme muts en vind ik het bijzonder dat ik zelf mijn veters kan strikken.
Mijn vrouwelijkheid is ook wat tegenstrijdig. Ik ben verzot op schoenen en jurkjes, maar ik draag over het algemeen trainingsbroeken met een oversized shirt. Make-up draag ik alleen wanneer ik daar zin in heb. Ik ben te lui om mezelf dagelijks uitgebreid op te maken.

Maar het toppunt van dubbel is toch wel mijn lichaam, gezien ik maar half functioneer. Daardoor ben ik wel enigszins in balans, maar het betekent dat ik altijd ergens last van heb, wat enorm vermoeiend is. Mede daardoor probeer ik zo gezond mogelijk te leven, maar sommige dagen interesseert het me niet. Dan wil ik frietjes en biefstuk, wat meestal veroorzaakt wordt door mijn hormonen.

Dubbel
CW – Supernatural


Mijn dubbele kant bezit veel tegenstrijdigheden, mijn innerlijk monster en innerlijk schatje zijn wellicht goede voorbeelden.
Schatje is liefde en licht en doet alles voor de lieve vrede, terwijl mijn monsterkant temperamentvol is met een allergie voor onrecht.
Monster en schatje leven samen op een wipje in mijn hoofd. Een wip die nooit helemaal in balans is, omdat mijn monsterkant een tikkeltje obesitas is en schatje zo licht als een veertje. Er hoeft maar iets te gebeuren wat ik onrechtvaardig vind en bam mijn monsterkant komt tevoorschijn. 

Om een voorbeeld te geven van mijn monsterkant. (De milde versie.)
Ik ging laatst een middagje winkelen met mijn moeder. We waren melig en er was geen vuiltje aan de lucht, tot er het volgende gebeurde:
We zochten een parkeerplekje op een drukke parkeerplaats en ik zag een auto die op het punt stond om zijn plekje te verlaten. Ik zette netjes mijn knipperlicht aan en wachtte tot de auto weg reed, op zo’n manier dat ik het overige verkeer niet tot last was. De auto reed vervolgens het parkeerplekje uit, maar ik kreeg niet eens een kans om gas te geven, gezien er een mega fuckoliet met volle vaart mijn plekje inpikte.
De verschuiving van het wipje in mijn hoofd was gewoon voelbaar.

Zoiets kan me echt kwaad maken en nu valt dit nog mee. Dierenmishandeling, kindermishandeling, überhaupt mishandeling en ander onrecht kan me explosief maken. Mijn hele wip wordt dan in de rondte geslingerd en schatje heeft geen schijn van kans meer.
Het is soms behoorlijk frustrerend om uit tegenstrijdigheden te bestaan, maar gek genoeg is het ook een soort gift.
Ik heb mijn werk er niet van gemaakt, maar mijn opleiding tot mediator was geen verkeerde keuze. In het geval van geschillen oplossen kan het heel handig zijn om diverse kanten te begrijpen.

Dus, de vlugge uitleg:
Een overactief brein, chaos, een snuf weirdness,
wat tegenstrijdigheden en voila, ik kom tevoorschijn.

Dubbel

Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Laat een reactie achter!

Gerelateerde posts