vakantiepoep

CW – Supernatural

Vakantie betekent niet meteen dat mijn weirdness ook vrij neemt.
Over het algemeen weet ik mezelf redelijk te gedragen, het is dan voornamelijk mijn lichaam wat dwars gaat liggen, naast mijn migraine heb ik ook vreemde darmen. Nu is mijn stoelgang een stuk beter dan jaren terug, zodra ik langer dan een paar dagen in het buitenland verblijf vertoont ze wat mankementen en meestal komt dat als een nare verrassing tevoorschijn.

In Turkije bijvoorbeeld, toen Manlief en ik bij een restaurantje heerlijk hadden gegeten. Manlief bestelde nog een drankje en zomaar, spontaan ontstond er een feestje in mijn buik. Gezien het om een explosief feestje ging moest ik vaart maken om de boel niet uit de hand te laten lopen. Ik heb mijn lieve man dan ook achtergelaten in het restaurant en heb het op een rennen gezet naar ons hotel, wat gelukkig aan de overkant zat.

Tijdens onze rit hebben we veel gekampeerd in ons autobed, wat overigens zeer lekker lag. Het was heel avontuurlijk, maar het missen van een toilet was wel een dingetje. Zo maakten we gebruik van alle toiletten die we tegenkwamen en soms was de nood hoog.

Aangekomen op de Artic-Circle stond een leuk gebouwtje met daarin een restaurant, een winkel én toiletten. Mijn darmen waren luid aan het juichen en ik rende dan ook bijna het toilet binnen. Normaal gesproken check ik altijd even of er wc-papier is, of ik heb zelf middelen in mijn tas die handig kunnen zijn.
Deze keer was ik iets te enthousiast, ik checkte de boel niet én had niks bij me. Helaas kwam ik hier te laat achter.. Tja, wat doe je dan?

Ik luisterde voorzichtig of er iemand anders aanwezig was, dat was niet het geval. Met mijn broek op mijn knieën verwisselde ik zo snel mogelijk van hokje, maar ik was net niet snel genoeg. Ik stond halverwege toen er iemand binnen kwam lopen en deze muts zegt vervolgens nog gedag ook, waarna ik mezelf schaamtevol terug getrokken. Het nieuwe hokje had gelukkig wel wcpapier, dus ik hoefde de verschutting niet nog eens mee te maken.
Het is niet voor niks geweest, ik check nu écht alle toiletten voordat ik ga zitten.

vakantiepoep

CW – Supernatural

Tijdens de rit werd wildplassen redelijk normaal, maar dat betekende niet dat ik het leuk vond. Bij elke beurt werd ik opnieuw onzedelijk betast door muggen. Geloof me, die wil je dáár echt niet hebben. De muggen in Rusland leken zelfs nog iets agressiever te zijn en de weg naar Moermansk, die zeer slecht was, voelde daardoor extra lang. Het was niks anders dan een weg met sinkholes met alleen maar bos er omheen.

Het lukte ons dan ook niet om Moermansk in één keer te bereiken en sliepen ergens in de bossen, in een jachtgebied zelfs.
Helaas vond mijn lichaam het niet spannend genoeg, ik lag net en mijn buik begon langzaam te huilen. Ik probeerde er geen aandacht aan te geven, maar het gehuil ging al snel over in gekrijs. Mijn darmen waren totaal van slag en eisten vrijheid van vulling. (Sorry ik kan het niet anders omschrijven. )

Manlief schoot in de lach bij het zien van mijn angstige gezicht. “Dat wordt wildpoepen,” zei hij schaterend.
Wildplassen is tot daar aan toe, maar poepen ging me echt te ver.
Helaas, waar mijn poep normaal gesproken last heeft van verlatingsangst, leek het nu de vrijheid van de natuur te ruiken. Ik begon me steeds ellendiger te voelen en de angst om de hele auto vol te kakken leek me opeens rampzaliger.

Na wat wikken en wegen kon ik geen kant meer op en ja hoor daar ging ik, met een wc-rol onder mijn arm, op zoek naar een beschut plekje.
Of het door het eten kwam, of dat het gewoon weirdo-me was weet ik niet, maar juist daar kreeg ik zware diarree. Nu is dat nooit leuk, maar op dat moment, op die plek, dat was echt pech.

We hebben thuis, naast een wereldkaart muur ook een muur met onze bucketlist, waar de dingen opstaan die we al gedaan hebben. Ik ben niet van plan om deze actie erbij te zetten, maar ik vond het behoorlijk avontuurlijk. Ik heb toch middenin een Russisch jachtgebied, tussen de patronen, gepoept.

vakantiepoep

Share Button
The Baltic Sea Circle - We did it!
Fobieënkoningin - The weirdness continues