3. Level 36 - Proudweirdo.nl

06 september 1984,  vandaag precies 36 jaar geleden kwam ik ter wereld. Ik weet het nog als de dag van gister…
Lol, nee hoor, dat zou ik me ook niet meer willen herinneren, volgens mij is dat geen pretje voor kinderen. Het lichaampje wat door een krappe tunnel heen geperst wordt en de arme schedeltjes die ingedrukt worden. Bij sommige kids wordt er ook nog eens een zuignap op gezet om tevoorschijn te komen.

Tijdens mijn geboorte bleef ik met mijn schoudertjes hangen waardoor ik iets langer in het geboortekanaal heb doorgebracht en de tijd heb gekregen om claustrofobie te ontwikkelen. Mijn mislukte schouders zijn daar mogelijk ook naar terug te herleiden, haha! Voor mijn moeder is dit overigens ook geen pretje geweest.
Anyhow, volgens mijn moeder ben ik een makkelijk kind geweest. Misschien was dit een goedmakertje voor de pijn van de bevalling.
Of ik ook echt zo’n gemakkelijk kind was weet ik niet. Ik was vooral sneaky en in vergelijking met mijn broers was chucky ook een schatje genoemd.
🤣

Mijn verjaardag is tegenwoordig een momentje van zelfreflectie, een poging om mezelf een boost te geven door te kijken naar mijn groei in het afgelopen jaar.
Wat betreft groei is het eerste waar ik aan denk mijn lichaam, haha! Dat is zeker gegroeid, check! Het was niet bepaald de bedoeling, maar ach, meer van mij is meer weirdness. 😜 Wat betreft mijn doelen, waaraan ik onrealistische eisen stel, dat is altijd een punt van discussie. Enerzijds ben ik trots op mezelf, anderzijds ben ik nooit tevreden en kan het altijd beter. 

Ik heb wat zelfdestructief gedrag, wat vaak onbewust gebeurt, het is sort of geautomatiseerd. Mijn haat-liefde verhouding met eten is zo’n voorbeeld. 
Soms eet ik wekenlang bijna niks en wanneer ik mezelf voorneem om op mijn eetgedrag te letten vreet ik alles wat los en vast zit. Om vervolgens weer te huilen omdat ik mezelf te dik vind.
Ik ben ook een pro in mezelf naar beneden halen. Vaak is het zelfspot. Kom op als ik niet om mezelf kan lachen ben ik mezelf niet meer. Bovendien is lachen gezond.

Level 36
CW – Supernatural

Maar ik weet ook dat het niet altijd zelfspot is. Ik haal mezelf vaak naar beneden uit onzekerheid, wat weer een overblijfsel is uit mijn verleden. Door mezelf naar beneden halen hoop ik een ander voor te zijn. Het is een soort beschermingsmechanisme, een zeer irritante. Ik heb zelf namelijk niet altijd door dat ik het doe.
Het afgelopen jaar ben ik wat labieler geweest dan de jaren hiervoor. Vooral de afgelopen maanden, wat ik niet zo raar vind nu de wereld op zijn kop staat. Ik ben helaas niet de enige die er last van heeft.

Mijn lichaam is het afgelopen jaar ook weer lekker wispelturig geweest. Ik heb kennisgemaakt met nieuwe kwalen die, net als de andere ellendelingen, niet meer bij me weg te krijgen zijn. Samen hebben ze me ook weer regelmatig tot waanzin gedreven. Waanzin waar helaas geen humor inzit. 
Toch ben ik dit jaar ook trots op mezelf. De meeste mensen zijn wat voorzichtiger geworden in deze tijd, maar deze weirdo besluit om een uitgeverij te starten en een boek uit te geven. Mijn timing is ook altijd weird geweest. 

Een bedrijf starten is een grote stap om te nemen, net alleen voor een über-criticus en eeuwige twijfelaar, maar ook als chronisch zieke. Ik heb nog steeds twijfelmomenten die dagelijks voorbij komen, maar mijn enthousiasme wint tot dusver. Al moet ik bekennen dat ik in mijn broek schijt voor de reviews van mijn boek, daar probeer ik nog even niet aan te denken. Miscommunicatie is mijn eerste boek. Ik heb er enorm veel van geleerd, het volgende boek kan daarom alleen maar beter worden. 

Helaas ben ik niet in staat om iedereen gelukkig te maken, was dat maar waar. Iedereen heeft een eigen smaak, zo ook met boeken. Het verhaal en genre moet je liggen. Ik lees zelf het liefst thrillers, maar ik hou ook van een romannetje op zijn tijd.
Soms duurt het even voordat ik goed in een verhaal zit, een andere keer lees ik een boek in één ruk uit. Het ligt niet alleen aan het boek, maar ook aan mijn gemoedstoestand. Als ik te chaotisch ben mis ik concentratie, dan lukt het me niet om relaxed een boek te lezen.
Hoe dan ook, het kan zijn dat mensen mijn boek kut met peren vinden, meningen verschillen nu eenmaal. Dan vind ik het nog steeds knap van mezelf dat ik kut met peren in bijna 100.000 woorden heb kunnen omschrijven. 😉

Dus, het afgelopen jaar was weirder dan normaal.
Toch ben ik nog steeds gegroeid 
en niet alleen in omvang. 😛

1. Level 36
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *