Mike en ik gaan graag met vakantie. Strandhangen is niet echt iets voor ons, al gaat het ons steeds beter af. 
Wij willen zoveel mogelijk zien en doen, het zogeheten cultuur snuiven.
Een aantal jaar terug kozen we voor een vakantie naar Turkije. Het werd ons door anderen aangeraden als een mooi, warm en ultra veilig land.

De eerste week ervaarden we dat ook zo. We vermaakten ons prima en hebben zelfs geluierd aan het strand.
De tweede week vierden we mijn verjaardag. Na een heerlijke maaltijd mocht ik mezelf uitleven in een winkelstraat aan de andere kant van de stad. Een gedeelte waar we nog niet waren geweest.

Het was behoorlijk druk. We waren al in een aantal winkels geweest tot ik opeens een vreemd gevoel kreeg. 
Ik schudde het van me af en liep een andere winkel in. Eenmaal buiten kwam het gevoel weer terug, een gevoel dat iemand ons in de gaten hield. Vlak voor ons zag ik een kerel staan die in mijn ogen veel te onopvallend deed. Een B100, voor de Bassie en Adriaan generatie. 🤣

Een klein stukje verderop zag ik de man weer. Deze keer had hij blijkbaar een erg leuk telefoongesprek. Als hij daadwerkelijk iemand aan de telefoon had. Ik vond het op een toneelstukje lijken.
Natuurlijk vertelde ik Mike wat ik dacht, maar hij zag niks bijzonders. “Je bent gewoon een beetje paranoia, maak je geen zorgen.”
Ik werd inderdaad een beetje paranoia, want ik zag die kerel ondertussen overal. En dan niet zoals je wel vaker steeds dezelfde persoon tegenkomt. Deze kerel hield ons in de gaten, ik wist het zeker.

Na een uur en zo’n twintig winkels later stond Meneer-B100 aan de overkant van de straat overdreven geïnteresseerd naar het gebouw te kijken waar hij tegenaan geleund stond. Mike en ik namen een afslag naar een andere winkelstraat en B-100 deed hetzelfde. De volgende twee afslagen ook. Iedere keer wanneer wij een winkel uit kwamen lopen zag ik die kerel ergens sneaky staan. 

Toen ik Mike weer vertelde dat er iets niet klopte, antwoordde hij: “Je hebt gelijk.” 
Woorden die ik op dat moment niet had willen horen. 
Nu voel ik me altijd veilig bij Mike. Ik weet dat hij zijn mannetje staat, maar dit was niet zomaar iets. 
We waren met zijn tweeën in een ander land. We spraken de taal niet. En we hadden vooral geen idee wat er precies aan de hand was. 

Een spannend momentje in Turkije 

‘We don’t do boring!’

Mike is mijn aliën, mijn robot. Hij is te bijzonder om aards te zijn, al heeft hij nog zoveel aardse trekjes overgenomen.
Volgens mij download hij met een plug in zijn hoofd nieuwe apps in zijn bovenkamer. (Yep, matrix-freak hier. )
Er is weinig wat hij niet kan, maar vooral zijn ingebouwde GPS is bijzonder te noemen. Het werkt beter dan menig navigatiesysteem.

In de situatie Er-zit-mogelijk-iemand-achter-ons-aan-en-we-weten-niet-in-hoeverre-we-in-gevaar-zijn bleef Mike bijzonder kalm.
We bleven tussen de menigte lopen tot we uitkwamen bij een plein met diverse tentjes en besloten om ergens wat te eten. (Alweer eten ja, haha!) B100 hield ons nog steeds in de gaten vanaf een zijstraatje. We hadden op dat moment ook door dat hij niet alleen was.
Op iedere hoek stond een B100-kloon naar ons te gluren. En dat was best intimiderend. 

We hebben bijna twee uur op het pleintje gezeten en we werden al die tijd in de gaten gehouden door minimaal drie man.
Ik zat mezelf uiteraard in gedachten gek te maken met hysterische beelden uit elke freakfilm die de mensheid ooit heeft gemaakt. Overvallers, kidnappers, terroristen, seriemoordenaars, whatever. Ik zag Freddy Freaking Krueger zelfs voorbij komen. Ik wilde dan ook zo snel mogelijk terug naar ons hotel.

In de twee uur dat wij op het pleintje zaten had Mike blijkbaar zijn Ninja-software gedownload. Hij zocht een moment uit om het plein te verlaten en zoefde vervolgens sierlijk zigzaggend, met mij aan zijn hand, door de drukke winkelstraten. Rustige zijstraten werden uit voorzorg vermeden. Na een bizarre wandeling kwamen we gelukkig weer veilig aan bij ons hotel. Wat was er nou eigenlijk gebeurd? Of meer, wat hadden we weten te voorkomen? 

We hoorden de volgende dag van onze favo ober dat we mazzel hadden gehad. Er schijnen dagelijks toeristen geplunderd te worden. 
Toch vraag ik me nog steeds af waarom ze het op ons voorzien hadden. Wij droegen geen sieraden. We hadden geen tas of een portemonnee bij ons. Het geld dat we op zak hadden was ook niet veel. Ik denk toch echt dat het om Mike’s downloadplug ging, het kan niet anders.

We hebben in ieder geval het geluk gehad dat er niks is gebeurd, door zulke stupid fuckers had onze vakantie heel anders kunnen verlopen. Ons avontuur stelde misschien niet heel veel voor, maar op dat moment vond ik het best spannend.
Dus. Turkije is prachtig. Het eten is er heerlijk, maar veilig? Daar hebben we onze twijfels over.. 😉

Wees altijd alert op zakkenrollers, overvallers, of zelfs Freddy Krueger tijdens vakanties!
Je kan blijkbaar zomaar iemands doelwit zijn.