Embrace your inner weirdo

Ik voel me al mijn hele leven anders en dat is niet altijd op een positieve manier geweest.
Het gevoel van nergens bij horen is me welbekend. Ik had vrienden, maar ik had altijd twijfels, waarom wilden zij met mij omgaan?
Onbekenden gaven me helemaal een vreemd gevoel, alsof ze me probeerden me te vermijden, zoals in winkels of op straat.

Door in te vullen voor anderen en mijn eigen (slechte) gedachten te gaan geloven, raakte ik mezelf een beetje kwijt.
Ik ben niet verlegen, maar als geboren weirdo en kluns zet ik mezelf regelmatig voor schut.
Tegenwoordig kan ik er om lachen, maar een aantal jaar geleden was ik me zo pijnlijk bewust van mijn weirdo kant dat ik mezelf forceerde om me zo normaal mogelijk te gedragen, waardoor ik uiteindelijk alleen maar vreemder over kwam.

Tijdens mijn laatste depressie zorgde het ervoor dat ik nergens meer naar toe wilde, ik was bang om die vage te zijn.
Vaag, raar, vreemd, ik heb genoeg namen gekend en ik krijg ze nog steeds, alleen nu ben ik er vooral trots op.
Door onze opvoeding, omgeving de media en tegenwoordig social media, worden we automatisch in hokjes gepropt. Er word ons verteld hoe we ons moeten gedragen, wat goed is, wat slecht en wat hoort en wat niet. Waar is ons eigen stukje gebleven?

Kinderen doen vaak waar ze zin in hebben, willen ze dansen, dan dansen ze, of er nu wel of geen muziek is.
Kinderen kunnen vol verbazing naar de lucht staren wanneer het regent en ze laten zich er niet door tegenhouden, maar spelen rustig verder.
Wanneer we ouder worden moeten we ons opeens gaan gedragen als volwassene, al heb ik geen idee wat dat precies is.
Als ik op straat ga dansen omdat ik daar zin in heb word ik voor gek verklaard. Hetzelfde wanneer ik rennend door de regen in plassen ga stampen, al heb ik daar soms nog steeds zin in. We houden ons vaak in uit angst om raar aangekeken te worden, zelfs ik, al ligt het aan mijn bui en wie er in mijn bijzijn is. ;)

Ik ben jarenlang bezig geweest om mezelf te veranderen, om in een bepaald plaatje te passen, die behoefte heb ik niet meer.
Al is dat niet helemaal waar, ik ben voor ontwikkeling en ik kan genoeg dingen opnoemen die ik aan mezelf zou kunnen veranderen en op sommige dagen kan dat lijstje behoorlijk lang worden.

Als eerst wil ik natuurlijk verlost worden van mijn lichamelijke klachten, alleen dat zou voor mij al genoeg zijn. Maar mocht ik nog meer opties hebben, dan zou ik mijn uiterlijk ook wel een boost willen geven.
Een figuurtje zodat ik mijn leuke jurkjes weer kan dragen, zonder er zwanger uit te zien zou fijn zijn. Een gladde en strakke huid lijkt me ook wel wat en doe dan ook maar wat aan mijn gebit. Het is niet extreem lelijk, maar na mijn opkomende verstandskiezen is mijn gebit een eigen leven gaan leiden. Zij houden er blijkbaar ook niet van om in een hokje geduwd te worden. ;)
Alleen haargroei op mijn hoofd, zou ik ook fijn vinden, ik lijk steeds hariger te worden met de jaren..

Embrace your inner weirdo

(CW – Supernatural)

Mijn pakketje is nog niet klaar, wat meer orde en minder chaos zou het me soms makkelijker maken.
Uitstelgedrag is ook niet iets waar ik heel trots op ben, dat wil ik veranderen in attent zijn. Ik heb vriendinnen die me soms een kaartje sturen en daar kan ik zo blij van worden. Ik neem me steeds voor om het eens terug te doen, maar ik doe het eigenlijk nooit..

Stel ik zou morgen wakker worden met mijn samengestelde pakketje, zou ik me dan gelukkiger voelen? En Voor hoelang? Wat wil ik daarna? Mensen willen nu eenmaal meer en meer, maar wat ik me vooral afvraag: Ben ik nog wel ik?

Mijn lichamelijke klachten zijn ellendig, daar kan ik niet veel goeds over zeggen, behalve dat ik hierdoor wel gedwongen word om naar mijn lijf te luisteren.
Ik ben een paar maatjes teveel, dat betekent meer van mij. Mijn gebit is geen colgate-smile, maar het functioneert wel.
Mijn huid is ook niet puntgaaf, ik heb littekens en ik krijg steeds meer rimpels, maar dat betekent dat ik het geluk heb om ouder te mogen worden. Voor mijn harige onderdelen zijn gelukkig scheermesjes, hars en laserbehandelingen uitgevonden.

Attent zijn zit dan niet in mijn pakketje, maar ik kan wel zeggen dat ik loyaal en eerlijk ben. Het chaotische hoort ook bij mij, hoe vervelend het soms ook kan zijn. Ik ben gewoon ik. Klunzig, druk, maar ook liefdevol en uiteraard über-weird.
Er is er maar één van mij en ik ben zo speciaal dat er zelfs een extra beschermlaagje omheen zit. ;)

Je zit nog je hele leven met jezelf opgescheept en dat gaat een stuk makkelijker wanneer je jezelf gaat omarmen.
Het perfecte plaatje bestaat niet, iedereen is uniek en jij bent leuk, omdat jij, jij bent!

Kijk eens in de spiegel, als jij jezelf zou tegenkomen, zou jij jezelf leuk vinden?
Maak eens een lijstje met positieve eigenschappen,
kijk er regelmatig naar en vul het aan.
Vraag er eens naar in je omgeving, misschien vertellen zij je iets nieuws.
Daarnaast is het altijd leuk om iets positiefs over jezelf te horen. ;)

Embrace your inner weirdo

Share Button
Psychische klachten - Schaam je alsjeblieft niet!
Wie het kleine niet eert..