Sinterklaas en morphing pieten

1. Sinterklaas en morphing pieten

Omdat de Sint weer in het land aankomt is het een mooie tijd om mijn mening over deze zombie te geven.
Zombie ja, die man is al eeuwen oud en duikt nog steeds overal op, overal tegelijk ook nog eens.
Er bestaan vele verhalen en varianten van Sinterklaas, maar de kern blijft in de meeste gevallen hetzelfde. Klaas is een goedheiligman, vaak een beschermheilige voor kinderen.
Ik ben opgegroeid met het Sinterklaasfeest, wat ik net als vele andere kids fantastisch vond. De spanning om mijn schoen te zetten, er de volgende ochtend een cadeautje in vinden en natuurlijk pakjesavond.

Wat ik ook nog weet, is het moment dat mijn moeder vertelde dat Sinterklaas niet bestond. Ik was woedend, mijn moeder had namelijk tegen me gelogen.
Er wordt kinderen geleerd om niet liegen, maar vervolgens mogen ouders het wel doen, dat vind ik best vreemd.
Ik ben niet tegen een wit leugentje, mij werd vroeger wijsgemaakt dat er aan mijn vinger te voelen was of ik genoeg had gegeten. Dat was een manier om mij mijn bord leeg te laten eten. Dat vind ik geniaal bedacht.
Betreft Sinterzombie, dat ik vind ik wat minder geniaal. De goedheiligman is voor veel kinderen iets heel groots, ze geloven in vrijwel alles wat hij en zijn groupies zeggen, daar zitten twee kanten aan, waar van mij wel wat meer aandacht aan gegeven mag worden.

Twee jaar geleden kreeg ik via via de vraag of ik Zwarte Piet wilde spelen, omdat er iemand was uitgevallen.
Een beetje impulsief zei ik meteen ja, zonder de bewuste Sinterklaas te kennen. Deze ervaring heeft mijn mening over Sinterklaas doen veranderen.
De man nam zijn rol zeer serieus, zo moest ik hem vanaf het moment dat hij zijn outfit aanhad ‘Sinterklaas’ noemen. Nu is daar niet meteen iets mis mee, maar mijn gevoel zei me dat deze man niet helemaal pluis was. Hij geeft me nog steeds de kriebels wanneer ik hem op staat tegenkom en ik ben echt wel wat gewend.

Hoe dan ook, de avond met Sintercreep verliep gelukkig oke. Ik genoot van mijn rol als Zwarte Piet. Heerlijk gek doen en allemaal blije kindergezichtjes.
Mijn schrik kwam pas tevoorschijn toen ik bij een gezin opeens een baby van een paar weken oud in mijn armen gedrukt kreeg.
Natuurlijk lieten de ouders me niet alleen met de baby, maar ik schrok van het vertrouwen dat ze mij gaven, alleen maar omdat dat ik het bekende apenpakje aanhad. Ik herkende mezelf niet eens met mijn geschminkte hoofd. Na een snelle foto heb ik de baby dan ook meteen teruggegeven.

Ik heb wat paranoia trekjes, maar helaas horen we nog steeds teveel nare verhalen over kindercreeps, waarvan achteraf vaak gezegd wordt:
“Het was zo’n aardig iemand, dat hadden we nooit verwacht.”
Er wordt kinderen geleerd om voorzichtig te zin met vreemden. Sinterzombie komt in beeld en iedereen zet massaal zijn kind op schoot bij een vreemde man in een pak, waarvan het niet duidelijk is of het de buurman is, Pino of Marc Dutroux.
Hetzelfde geldt voor Zwarte Piet. Kinderen mogen snoep van dit figuur aannemen, terwijl het eigenlijk onduidelijk is wie er onder de makeup verborgen zit.

Sinterklaas alternatief
CW – Supernatural

Wellicht ga ik van het ergste uit, maar het is niet heel onrealistisch. Er wordt gedronken, gejat en gevochten waar kids bij zijn. 
Er hoeft maar één hersenloze kutidioot tussen te zitten en we horen het riedeltje weer: ‘Het was zo’n aardig iemand, dat hadden we nooit verwacht.’
We kunnen het feest gewoon blijven vieren hoor, zelfs met leuke foto’s van Zombieklaas en zijn vrienden, daarvoor hoeven we toch niet op zijn schoot te zitten?
Ga jij bij een vreemd iemand op schoot zitten voor een foto? Waarom doen we dit dan wel bij kinderen?

Het gezeur of Zombieklaas wel of geen racistisch feest is moet ook eens ophouden. Het gaat niet om het gelijk te halen. 
Ik heb er vroeger nooit bij stilgestaan dat Zwarte Piet als negroïde gezien kon worden, voor mij was Zwarte Piet, Zwarte Piet. Het was het hele plaatje.
We weten nu dat
 een gedeelte van onze samenleving het feest als racistisch ervaart, dan is het toch een kleine moeite om het een beetje aan te passen, zodat we er allemaal van kunnen genieten.  

Alles verandert met de tijd, zelfs tradities. Het originele Sinterklaasverhaal klopt ondertussen van geen kant meer. 
Zwarte Piet die via de schoorsteen de huizen binnenkomt? Er zijn niet veel schoorstenen meer te vinden, dus hoe komt die gast huizen binnen?
En zonder schoorstenen is zwart-van-roet ook niet meer zo geloofwaardig. Zwarte Piet met morphing powers is misschien een alternatief, deze Piet kan zichzelf vloeibaar maken en via cv-buizen binnen komen. Als je dan toch liegt, doe het dan een beetje creatief. 😉

Als laatste toevoeging; ik kan namelijk nog wel even doorgaan, maar dat doe ik jullie niet aan.
Het is bijna een verplichting geworden om Sinterklaas te vieren dat de minima vaak wordt vergeten.
Er zijn helaas nog vele huishoudens die al moeite hebben om eten op tafel te krijgen, de druk om ook hun kinderen een pakjesavond te geven is hoog.
Vriendjes, klasgenoten, E.T en wie nog meer, showen maar al te graag hun vers gekregen cadeaus, wat in enkele gevallen lijkt op de battle-of-the-gifts.
Wie geeft het grootste-en-duurste-cadeau? Waar de minima al blij is als ze hun kinderen íets kunnen geven.
Pakjes avond is zo geen gezellig familie avondje meer, iets wat ooit wel zo was.

We hoeven niet te protesteren tegen een kinderfeest. We hoeven het ook niet allemaal met elkaar eens te zijn. Waar we WEL aan moeten denken zijn de kinderen. Het interesseert ze niet of Zwarte Piet zwart is, pimpelpaars, dik of dun. De cadeaus hoeven ook niet extravagant te zijn, de sfeer en het uitpakken van de cadeaus is vaak het leukste gedeelte, niet de inhoud en de prijs.
Ik herinner me de cadeaus niet eens. Mijn ideale pakjesavond was het gezellig samen zijn met mijn familie én warme chocolademelk natuurlijk. ;)

Ik ben benieuwd naar jullie herinneringen aan pakjesavond.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *