Vrouw zijn – Een pittige rol

Vrouw zijn

Vrouw zijn is soms zo vreselijk oneerlijk, al heb ik natuurlijk geen idee hoe het is om man te zijn.
Overal kunnen plassen en in nog steeds veel landen bevoorrecht zijn, klinkt niet heel vervelend.
Ik ben geen felle feministe, maar ik ben wel voor gelijke rechten. Waarom zou het ene geslacht beter zijn dan het andere?
Er zit natuurlijk wel verschil in, dat ontken ik niet. Zo kunnen vrouwen het wonder van een kind baren meemaken, al is dit niet voor alle vrouwen even makkelijk, waar ik er één van ben. Het is niet dat ik nooit kinderen zou kunnen krijgen, er bestaan nog steeds wonderen, maar heel makkelijk gaat het niet. 

Ik heb PCOS of te wel het Polycysteus Ovarium Syndroom, een hormoonstoornis.
Eitjes rijpen niet, waardoor er geen eisprong plaatsvindt, wat nodig is om zwanger te worden of om überhaupt een menstruatie te krijgen.
Naast een onregelmatige cyclus heeft het hele vervelende symptomen, zoals cystes op de eierstokken, overbeharing, acne, overgewicht, stemmingswisselingen en zelfs depressies.

Zolang mijn gezondheid me in de steek laat staat mijn kinderwens in de koelkast. Dat neemt niet weg dat het onderwerp soms pijnlijk kan zijn.
Er word me al jaren gevraagd wanneer ‘wij nu eens gaan beginnen’. Het woord ‘opschieten’ wordt tegenwoordig ook vaak genoemd, want de veertig komt in de buurt. Hoewel de meeste mensen niet eens nadenken over hetgeen wat ze zeggen, komen de opmerkingen onderhand wel mijn strot uit.
Na de tienduizendste keer word ik er niet vriendelijker van, waardoor mensen mij blijkbaar zijn gaan zien als kinderhater.

Sommige mensen staan dan ook versteld wanneer ze zien dat ik leuk met kinderen om kan gaan.
Om het dus even duidelijk te maken, ik heb GEEN hekel aan kinderen. Ik ben selectief met kinderen, net als met volwassenen klikt het met de één gewoon beter dan met de ander. Er zijn kids die mijn irritatieknopje zonder enige moeite kunnen activeren. Ik zal ze niet zomaar door mijn pastamolen duwen, maar stiekem lachen wanneer ze op hun smoel gaan kan ik dan niet laten. Tenzij het koter echt pijn heeft, dat vind ik wel zielig. Ik zal het meest ellendige koter zelfs redden als er gevaar dreigt. Ik ben niet zo’n groot monster als soms gedacht wordt. ;)

Ik heb een kinderwens verstopt zitten, maar mijn lijst met eisen waaraan ik vind dat ik moet voldoen is veel te lang. Ik beschik nog niet eens over 1/3.
Met kleine hummeltjes om me heen is het soms lastig. In dat geval helpt mijn lichaam vaak mee.
Wanneer ik zo beroerd ben dat ik amper voor mezelf kan zorgen, ben ik blij dat ik me geen zorgen hoef te maken over de verzorging van zo’n klein mensje.
Dus, als je mazzel hebt als vrouw mag je het wonder meemaken om een kind op de wereld te zetten, maar ik zal de minpunten ook even opnoemen.
Ik ben nu toch bezig..

Menstruaties, als je ze krijgt is dat niet meteen iets om blij mee te zijn. Hormonen kunnen rare dingen met je doen. 

Ze maken je emotioneler, geven je een vreemde eetlust en kunnen je algeheel vreemd laten voelen. 
Helaas kan dit ook zichtbaar zijn. In mijn geval gaat mijn huid namelijk ook dwars liggen. 
Deze ellende kan al twee weken voor de menstruatie beginnen.

CW – Supernatural

De menstruatie zelf is voor veel vrouwen pijnlijk. Er zijn zelfs vrouwen die zo’n last hebben van hun menstruatie dat ze er echt ziek van zijn, elke maand opnieuw.
Ik ben er gelukkig niet doodziek van, maar heel fijn voel ik me ook niet. Ik omschrijf mijn menstruatie vaak als een haai in mijn baarmoeder die zich een weg naar buiten probeert te eten. Een letterlijk kutgevoel.
Helaas worden veel vrouwen nog steeds niet serieus genomen, er zijn zelfs vrouwen die hun baan zijn kwijtgeraakt om deze reden.
Werkgevers die niet de moeite namen om tot een oplossing te komen of ook maar enigszins empathisch te reageren. 

Op het onderwerp borsten ligt ook een vreemde lading. Ze worden veelal gezien als lustobject, maar het ware doel, het voeden van kinderen is een schande.
Ik begrijp er geen reet van. Het is prima wanneer vrouwen hun boobs te pas en te onpas laten zien, maar niet voor hetgeen waarvoor ze bedoeld zijn?!
Het hebben van borsten is overigens niet altijd fijn. Ik heb in mijn verzameling kwalen mastopathie zitten, onschuldig maar zeer pijnlijk. 
Mijn borsten 
kunnen aanvoelen als een explosief maanlandschap, vol met cystes en borstontstekingen zijn me helaas ook niet onbekend.

Het hebben van borsten word in mijn ogen dan ook iets zonnigs ingeschat. 
Beha’s zijn voor veel vrouwen martelwerktuigen, of deze vrouwen nu wel of geen gevoelige borsten hebben.
Ik heb nog nooit in mijn leven een beha gedragen die echt lekker zat. Nu hoef ik natuurlijk geen beha’s te dragen, maar de zwaartekracht werkt niet in mijn voordeel. Actief bewegen raad ik ook niet aan, daarom moet ik mijn vriendinnen regelmatig martelen door ze op te sluiten in een stuk stof.
Wanneer ik de deur niet uit hoef en stil kan blijven zitten, mogen ze lekker vrij rond spelen.

Het uiterlijk van vrouwen blijft ook maar in de aandacht staan. We zien er niet allemaal uit als de Kardashians en dat is ook niet nodig. 
Mensen leveren toch wel commentaar, het maakt niet uit hoe je eruit ziet of hoeveel je weegt. 
Tot halverwege de twintig kampte ik met ondergewicht en kreeg ik regelmatig commentaar over mijn ‘kinderlichaam’. 
Ik heb een jarenlange eetstoornis overwonnen, maar werd daarna dikker door medicatiegebruik waar ik ook commentaar op kreeg en nog steeds krijg.

Mijn uiterlijk is helaas nog steeds een onderdeel wat ikzelf constant bekritiseer, omdat ik er onzeker over ben, met name mijn buik. 
Een sixpack heb ik nooit gehad, maar mijn buik hield normaal gesproken geen wedstrijdjes met andere lichaamsdelen tot ze er genoeg van had om alleen een buik te zijn. Mijn buik wilde meer aandacht en besloot om een ballon te worden, zo is SpongeTub geboren. 
Het feit dat ik steviger ben geworden maakt me niet uit, wel dat de boel wat vreemd verdeeld is. 
Mijn buik piept er echt tussenuit, waardoor er met regelmaat gevraagd wordt hoe ver ik al ben in mijn zwangerschap. Eén keer is misschien grappig, maar na de tiende keer wordt het echt irritant.

Bij medische behandelingen standaard de vraag: ‘Weet u zeker dat u niet zwanger bent?’ of zelfs op het vliegveld waar ik uit de rij ben geplukt. 
Tijdens een vakantie ben ik aangesproken door een wildvreemde vrouw omdat ik een
 cocktail dronk. “Weet je wel wat voor schade dat veroorzaakt voor je kind?” *Zucht..*
Mijn buik heeft ook mijn liefde voor jurkjes verpest, gezien ik eruit zie alsof ik elk moment kan bevallen of een watermeloen heb gejat.
Ik kan er natuurlijk schijt aan hebben, maar het voelt niet fijn. Anderzijds lig ik in de zomer wel gewoon in mijn bikini, daar heb ik wel maling aan.
Ieder jaar neem ik mezelf voor dat ik er het jaar daarop een strakker buikje heb, maar tot dusver lijk ik ieder jaar dikker te worden.. 🤣
Mijn focus ligt daarom voornamelijk op gezond worden in plaats van slank. Ik blijf toch wel ik, of ik nu slank ben of niet. Fuck het zogenaamde ideaalbeeld!

Lieve vrouwen:
Wees wat liever voor jezelf en stel niet te hoge eisen, vrouw zijn is een pittige rol. 
Je uiterlijk bepaald je waarde niet en het feit dat je geen kinderen hebt gekregen maakt je ook geen mindere vrouw. 
Vrouwen zijn er in alle soorten en maten, letterlijk en figuurlijk. 
💖

 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *