Tijd van tegenwoordig

Iedereen heeft een mening over ‘tegenwoordig’, ook ik, misschien een beetje te veel zelfs.
We zeuren allemaal, maar vervolgens zijn er maar weinig mensen die kijken naar wat ze kunnen veranderen.

De lijst met overspannen en depressieve mensen was zo’n vijftig jaar geleden een stuk lager. Het was toen meer taboe, dat telt ook mee, maar de opkomst van het internet en dan met name social media, is volgens mij van grote invloed.
De wereld veranderd in een rap tempo, ook veranderingen die ik niet helemaal begrijp. Nieuwe uitvindingen als geur-tegenhoudend-ondergoed en zelfreinigende wc’s. Erg leuk allemaal, maar zou er niet eerst wat aan de problemen gedaan moeten worden.

Hoe kunnen we met loterijen miljoenen winnen, terwijl de halve wereld niet eens te eten heeft?
Bij mij is een kwestie van ongelijkheid waar ik niks aan kan veranderen, dat stoort me nogal.

Ik snap ook niet hoe mensen klauwen vol met geld kunnen uitgeven aan onzinnige dingen, zelfs al heb je het geld.
Nu zijn meningen verdeeld en misschien vinden mensen mijn nuttige uitgaven ook onzinnig, dat kan natuurlijk ook.
Als ik hoor wat er soms uitgegeven wordt aan kleding en accessoires á la Gucci, Dior etc,. Waarom zou iemand überhaupt een jas of een rok aan willen van duizenden euro’s?

Wellicht heeft het er iets mee te maken dat ik stuntelkampioen ben. Ik ga regelmatig op mijn smoel en ik heb een talent voor slopen, heerlijk als je dan kleding aan hebt van een maandsalaris. Wel of geen sloper, ik heb liever iets leuks voor wat minder.

Tijd van tegenwoordig

USA – Psych

Dan het eten. Een super de luxe restaurant, waar een driegangen menu hetzelfde kost als een tweeweekse vakantie voor vijf personen. Dit moet natuurlijk wel heel bijzonder zijn.

Het voorgerecht: een blaadje sla, met dauw uit de Alpen, geserveerd op een gouden bord.
Dan het hoofdgerecht: gekarameliseerde Afrikaanse slak. Met het blote oog niet te zien, maar die smaak, tongstrelend.
Het toet.. eh.. dessert natuurlijk, toetje is niet chique genoeg: Geflambeerde Caribische aardbei met een toefje tropische slagroom.

Een echt culinair hoogstandje en de rekening maakt niet uit, anders nemen we er toch een credit card bij.
Als ik dit zou moeten eten (als.. he!) zie je me daarna echt even langs de snackbar gaan om mijn maag te vullen, aangezien het micromenu niet bepaald vullend was, op een kies na. Mijn kleding mag dan ook naar de stomerij, want daar zitten nog restjes slak en tropische slagroom op.
Vandaar dat ik ook niet beroemd ben, hoewel, ik zou wel reclame kunnen maken voor wasmiddelen, maar designers willen mij waarschijnlijk niet.

Maar goed even terug naar het onderwerp. Stel je een 3e wereldland voor.
Daar winkelen ze in de pc hoofdhut, waar ze designers grasrokjes hebben, meer kleding is er niet.
Wat eten zij als culinair hoogstandje?

Als voorgerecht een stamppot van rijst. Het hoofdgerecht: dezelfde rijst (Er is verder niks en wij hebben ook nog die culinaire slak en aardbei gejat.)
Het nagerecht: hopen dat je het al haalt, maar mocht het lukken krijg je een beetje rivierwater, als dat er al is.
Dit is in helaas nog veel landen een culinair hoogstandje, meer is er gewoonweg niet.
Best een verschil he?!
Ik maak er misschien een vreemd grapje van, maar dit is natuurlijk iets om over na te denken.

Hier willen mensen alleen maar meer en beter, maar we zien niet hoeveel we al hebben.
Velen zouden zo blij zijn met wat wij hebben en zelfs nog minder.
Denken wij wel na over zulke dingen??
Of komen wij er in de toekomst achter dat die slak uit Afrika de hypertering heeft gebracht en dat de ze nu bij ons in de pc Hoofdstraat winkelen??

Tijd van tegenwoordig

Share Button
Ontvoering