Kleine gebaren

Kleine dingen kunnen soms een grote indruk achterlaten. Een vriendelijke glimlach, of een lief woordje, het kan zo simpel zijn.

Manlief en ik zijn vorige maand een paar dagen weg geweest, bestemming Barcelona.
Naast de geweldige stad, wilden Manlief en ik het gebergte Montserrat zien, waar je met de trein met iets meer dan een uur bent.

We hebben heerlijk gewandeld tot Miep Migraine van zich liet horen.
Ik heb medicijnen ingenomen en we zijn ergens bovenop de berg gaan chillen in de hoop dat ik me iets beter zou voelen.
De aanval zette niet helemaal door, maar bleef op een irritant punt haken. Ik voelde me beroerd, maar niet beroerd genoeg om van de berg af te springen. Toch mag ik niet klagen, ik had het slechter kunnen treffen.

De tijd ging sneller dan gedacht en we misten we bijna de laatste trein terug. Het was ondertussen al na zevenen en de trein waar we inzaten deed me aan beelden van het OV in Japan denken. Er was geen zitruimte meer vrij en waren genoodzaakt om te blijven staan, opgepropt.

Binnen een paar minuten begon ik me steeds slechter te voelen en deed dan ook mijn best om me zoveel mogelijk op andere dingen te concentreren.
Er zat aan mijn rechterkant een grietje die mijn aandacht al had getrokken vanaf het moment dat we instapten. Ze had een heel lieve en vriendelijke uitstraling, maar ook iets triest en onzeker over zich.

Onze ogen kruisten elkaar en omdat ik regelmatig hoor dat ik een bitchface heb, gaf ik haar een kleine glimlach, voor zo ver ik een niet-angstaanjagende glimlach kon geven met mijn wappie-hoofd.
De migraine begon door te zetten en het gewiebel van de trein maakte me al snel alleen maar zieker. Zodra er een zitplaats vrij was, werd die al snel door anderen ingenomen. Freaking annoying.

Kleine gebaren

CW – Supernatural

Ik sta zelf altijd op voor ouderen, minder validen, of zwangere dames, maar een beperking is niet altijd zichtbaar. Wanneer ikzelf beroerd ben blijf ik zitten, staan is dan echt niet te doen. Wellicht hebben mensen mij hierdoor onbeschoft genoemd, maar zij hebben geen idee hoe ik me op dat moment voelde.
Niet alleen migraine, maar ook bijvoorbeeld darm-hersen- of spierziektes kunnen onzichtbaar zijn, dat kan een reden zijn waarom mensen hun plekje niet afstaan.

In dit geval kwam mijn ergernis doordat niemand überhaupt aan anderen dacht. Zodra er een plekje vrij was werd deze direct door een ander ingepikt, ongeacht of deze eerder in de trein zat of niet.
Toch was niet iedereen hetzelfde en ik zal er ook best beroerd uit hebben gezien, want niemand minder dan het lieve trieste meisje keek mij opeens aan en gebaarde naar haar zitplaats. Ze wilde haar stoel afstaan aan mij.

De trein was bomvol, maar zij had door dat ik hondsberoerd was en probeerde me te helpen.
Helaas was haar stoel de achteruit-rij-stoel was, daarom wees ik haar lieve aanbod vriendelijk af en legde uit dat achteruit rijden niet verstandig was, gezien mijn maag al van slag was. Ze begreep het, maar bleef me de rest van de reis in de gaten houden als een levend beschermengeltje.

We stapten bij hetzelfde station uit en ik was enorm opgelucht om weer stil te staan. Verderop kwamen we elkaar weer tegen en ik moest haar gewoon even vertellen hoe bijzonder ik haar gebaar vond. Voor een ander is dit misschien niet bijzonder, maar voor mij was dit groots en het geeft me nog steeds een glimlach.
Deze meid zag dat ik beroerd was en twijfelde niet om me me te helpen.

Vandaag de dag zijn we allemaal zo druk dat we onze omgeving vaak niet eens opmerken, ook ik maak me er schuldig aan.
Ik zit (te)veel met mijn hoofd in mijn telefoon, soms automatisch soms expres omdat ik me wil afsluiten.

Toch let ik wel op mijn omgeving, wat wellicht komt door mijn nieuwsgierige aard en ik vind het leuk om naar mensen te kijken.
Zo ben ik ook wel eens op iemand afgestapt om te vragen of alles goed ging, uit oprechte bezorgdheid. Iemand die verdrietig uit zijn ogen keek een bemoedigende glimlach gegeven en anderen een helpende hand geboden. Ik word daar zelf blij van.

Hulp hoef niet groots te zijn, een glimlach, een groet, of een vriendelijk woord kan al genoeg zijn.
Je weet nooit hoe hard iemand dat nodig heeft. 

Kleine gebaren

Share Button
Proudweirdo’s essentie - Embrace your inner weirdo
Sinterklaas en morphing pieten