Vreemde wereld

CW – Riverdale

Ik ben een beetje weird, dat lijkt me duidelijk, ik noem mezelf nota bene Proudweirdo.
Maar wat is normaal eigenlijk? Wat voor de één normaal is, is voor de ander uiterst vreemd.
Ik vind de mensheid behoorlijk vreemd.

Adult baby’s, volwassenen die hun tijd doorbrengen als baby met luiers en spenen. Ik snap de essentie misschien een beetje. Het onbezorgde, vertroetelende gevoel terughalen. Al zijn er helaas nog veel baby’s op de wereld die dat gevoel niet kennen.
De zorgeloosheid van een baby in een liefdevol gezin lijkt me heerlijk, maar ik heb geen behoefte om met een speen in mijn mond rond te lopen en in een luier te poepen.

Dictators en andere wereldverpesters vind ik ook vreemd, net als seriemoordenaars en psychopaten.
Ik heb zelf soms wat sadistische trekjes naar mensen die mij of anderen onrecht aandoen, maar niet naar onschuldige mensen.
Dierenmishandeling snap ik al helemaal niet. Ik ben een grote dierenvriend en ik kan echt verdrietig worden van dierenmishandeling.
Uitgezonderd zijn muggen! Al zijn dat ook beestjes, die pleurisgevallen moeten gewoon dood en gezien zij mij aanvallen valt het onder zelfverdediging.

Zo begrijp ik een sommige mensen die aan bepaalde televisieprogramma’s meedoen ook niet.
Ik hou van muziek en zing graag, mijn stem klinkt best goed na een paar flessen wijn, maar zonder zal ik het niemand aanraden. Ik heb geen jury nodig om me duidelijk te maken dat ik vals zing en al helemaal niet op nationale televisie.

Je relatie live om zeep helpen, in een programma waarin mensen vrijwel aangezet worden om vreemd te gaan, zie ik ook niet zitten.
Manlief en ik gaan graag op vakantie, maar wij willen iets van een land zien in plaats van diverse geslachtsdelen. Wanneer we geslachtsdelen willen zien, hebben we die zelf al bij ons.

Over lichaamsdelen gesproken, waarom worden (half) naakte mensen overal geaccepteerd, maar een vrouw die borstvoeding geeft niet?
Borsten in het algemeen hebben een vreemd standaard. Worden ze op een seksistische manier gebruikt dan is het prima, maar zet ze niet realistisch neer.
Een foto van een tatoeage op een borst na een mastectomie zorgde voor opschudding. Het was een prachtige tattoo en een nette foto van een moedige vrouw die de realiteit liet zien. Waarom wordt dat niet geaccepteerd, maar de rest wel?

We zeuren over onze privacy, maar blijven massaal gebruik maken van social media. Valpartijen en vechtpartijen, er wordt meer gefilmd dan dat er geholpen wordt en die gebeurtenissen worden natuurlijk a lá minuut gedeeld met de rest van de wereld.

Vreemde wereld

CW – Supernatural

Het filmen zou wel waardevol kunnen zijn wanneer we getuige zijn van een misdrijf, al is dat misschien niet iets waar ik meteen aan zou denken wanneer ik in een winkel sta die overvallen wordt. Zie ik dat er iemand opgegeten wordt door de postbode en ik bevind me op een veilige plek, dan zou ik het wellicht gaan filmen, niet om te delen met de wereld, maar om de postbode achter slot en grendel te krijgen.

Op een veilige plek bevinden zet ik er bij, omdat het me niet zou verbazen dat er mensen zijn die rustig op iemand af zouden lopen, terwijl deze bezig is met een gruweldaad, en de persoon in kwestie proberen te interviewen, waardoor er nog meer slachtoffers vallen.
Ik schrik namelijk niet alleen dat er mensen op deze aardbol rondlopen die pijnlijk dom zijn, maar dat deze mensen er trots op zijn verbaasd me vooral.

Zo vind ik ook dat mensen tegenwoordig erg ver gaan voor faam, zoals op social media, waar de druk groot is.
Ik hou van aandacht, dat ga ik niet ontkennen en natuurlijk lijkt het me leuk om bekender te worden, al zie ik proudweirdo liever groot worden, mijn missie om mensen zichzelf te laten zijn. Meer liefde, empathie en hilariteit de wereld in slingeren.
Likes krijgen op social media is leuk, maar ik kan er helaas geen wonderen mee verrichten, in dat geval had ik er wellicht wel meer moeite voor gedaan.

Door de komst van het internet en met name social media is ons leven veranderd.
We kunnen constant meekijken in het leven van anderen, bekenden en onbekenden en we leveren overal openlijk commentaar op.
Ik doe hier overduidelijk aan mee, ik deel mijn leven openlijk en ook het commentaar leveren is niet te missen, maar ik wil alles behalve druk veroorzaken.

We hebben al teveel last van druk. Druk omdat we constant bereikbaar zijn en tegelijkertijd ook niks willen missen. Druk omdat we onze levens met dat van anderen vergelijken, bewust of onbewust.
Ik voel me ook regelmatig onder druk gezet, maar ik probeer me daar steeds meer tegen te verzetten.
Vergeet niet dat je nog steeds een eigen wil hebt en je eigen persoontje bent, je hoeft niet overal aan mee te doen.

Met wat mazzel worden we allemaal ouder, wat is dan het belangrijkste?
Dat we veel likes hebben gehad op social media? Of dat we wat van ons leven gemaakt hebben en blij zijn met onszelf?

Vreemde wereld

Share Button
Social fuckers