Verlies

Ik ben in mijn leven al behoorlijk wat mensen verloren. Het hoort bij het leven helaas, maar wat me nu weer duidelijk is geworden is dat je nooit weet wanneer het te laat is. Naast Opa’s, Oma’s, (Oud) Ooms, (Oud) Tantes en kennissen kwam het ook dichterbij.

Mijn peetvader, voor mij mijn vader, is overleden toen ik 16 jaar oud was. Een leeftijd waarbij ik wist wat dood betekende, maar veel te veel met mezelf bezig was.
De jaren daarna ben ik hem alleen maar meer gaan waarderen en missen. Er is nog zoveel wat ik tegen hem zou willen zeggen, al zou ik hem nog maar één keer face-to-face kunnen vertellen hoeveel ik van hem hou.
Hetzelfde geldt voor mijn peetmoeder, die bijna 4 jaar geleden is overleden. Ik heb afscheid kunnen nemen, ze weet hoeveel ik van haar hou, maar ik had nog zoveel meer tijd met haar willen hebben.

Mijn biologische vader ben ik ook verloren. Onze band was wat moeizaam, maar ons afscheid was heel bijzonder, het was goed zo. Toch blijven er zo nu en dan vragen voorbij komen die ik nog had willen stellen, vragen waar ik nu geen antwoord meer op kan krijgen. Daarnaast ben ik de afgelopen jaren wat wijzer geworden (ietsje..) ik vraag me dan ook wel eens af of onze band nu beter had kunnen zijn, ook iets waar ik nooit achter zal komen.

Mijn leven is geen bizarre achtbaan geweest, maar een heel wazig pretpark. Er had een soapserie van gemaakt kunnen worden. Ik hopte van de ene vage situatie naar de andere of ze liepen dwars door elkaar heen. Rust is iets wat ik de afgelopen jaren pas heb leren kennen. Lichamelijk ben ik nog steeds wisselvallig, maar mijn leven is gelukkig stabiel. Manlief en ik zijn nu zo’n elf jaar samen en ik kan mijn leven niet voorstellen zonder hem, hij is mijn rots, mijn beste maatje en dé perfecte aanvulling in mijn leven.

Ik heb een goede relatie met mijn lieve moedertje, die er gelukkig nog is. Mijn oudste broer en ik zijn oké samen, ik kan het goed vinden met zijn vrouw én ze hebben een prachtig speelgoedje voor me gemaakt. (Een nichtje!) De band met mijn jongste broer is moeizaam, maar ondanks dat hou ik van hem en wil ik dat hij gelukkig is.
In mijn weirdo leventje ben ik gezegend met super vrienden die me ondanks al mijn nadelen trouw blijven en dat is een stukje geluk!
Ik weet dat ik een mazzelaar ben, maar volgens mij laat ik dat niet zo vaak blijken aan de persoon zelf en dat wil ik veranderen.

Verlies

(CW – Supernatural)

Ik had een vriendin, nu ik ‘had’ typ, komt het even binnen. We hebben elkaar leren kennen in één van onze mindere periodes en hebben elkaar weer op zien bloeien. Onze vriendschap bleef bestaan, al spraken we elkaar soms weken niet.
Een paar jaar geleden werd ze ziek, die verschrikkelijke klote ziekte.. Ze was een taaie en het ging even goed tot de ziekte in alle hevigheid terug kwam en artsen niks meer voor haar konden doen. Dat bericht kwam als een schok. Het ging toch goed? Waarom zij?

Ze was zeer geliefd en altijd druk, ik wist dat ze genoeg aanloop zou krijgen, dus ik heb mezelf lekker op de achtergrond gehouden om haar ook haar rust te geven. Had ik dat nou maar niet gedaan..
Ik wilde deze week even op bezoek gaan, ik dacht dat er nog tijd zou zijn, maar afgelopen woensdag kwam het bericht waar je nooit aan kan wennen.

Ze is er niet meer..  Ik was te laat. Te laat om haar te zien en te knuffelen. Te laat om even te bellen.
Te laat om haar te vertellen hoe bijzonder ze was en hoe blij ik was om haar te kennen.

Na dit vreselijke nieuws ben ik bij één van mijn beste vriendinnen op bezoek geweest, de afspraak stond al, maar ik was me er nu even extra bewust van om bij haar te zijn. Inkie en ik kennen elkaar al zo’n dertien jaar en we zijn steeds closer geworden. Zij is het liefste mens wat ik ken en ik ben zo dankbaar dat ik haar in mijn leven mag hebben en dat weet ze nu ook, als het goed is. ;)

Ik heb de rest van mijn omgeving ook meteen verteld dat ik van ze hou. Je weet nooit wanneer het te laat is, dat heb ik nu weer meegemaakt.
Waarom doe we dat niet meer? Waarom laten we onze liefde vaak pas blijken als mensen er niet meer zijn?
We hebben het allemaal druk, maar laten blijken dat je van iemand houdt kan op verschillende manieren, zélfs met een appje.
Ik wil niet meer te laat zijn, maar mocht het gebeuren wil ik in ieder geval dat de persoon in kwestie wist dat ik van hem of haar hield.

Stel dit soort dingen niet uit, laat je geliefden weten dat je van ze houdt!
Het is ook nog eens fijn om te zeggen.

Dus, ook voor al mijn lieve weirdo vrienden en volgers:
Jullie zijn kanjers en ik ben SUPER-BLIJ met jullie support!

 

Share Button
Back to the future
Ik wil graag wat vrede bestellen