1. Sociale druk

In mijn jeugd kon ik niet wachten om volwassen te worden, wat voornamelijk te maken had met situatie waarin ik verkeerde. 
Nu ik volwassen ben zou ik graag nog eens een dagje terug willen keren naar mijn jeugd, een leuk moment uiteraard. 
Een dagje onbezorgd buitenspelen, zonder telefoon en vooral zonder internet. Waar van mij namelijk wel wat meer aandacht
 aan besteedt mag worden is de ernst van sociale druk, wat in mijn ogen tegenwoordig alleen maar is toegenomen. 

Er is altijd een mate van groepsdruk, op school, op het werk, in een vriendengroep. Een druk die is verhoogd sinds we niet meer zonder smartphones kunnen. 
We worden dagelijks overvallen door mailtjes, appjes en diverse social media berichten. 
Wanneer er iets gebeurt aan de andere kant van de wereld, dan zijn we daar meteen van op de hoogte. Heck, er wordt zoveel content gedeeld op allerlei platformen dat we eeuwig kunnen blijven scrollen. We willen het liefst zo min mogelijk missen. Alsof we nog niet druk genoeg zijn met het najagen van een succesvolle carrière, een gezin en een sociaal netwerk onderhouden. Wordt er ook aandacht besteedt aan ontspanning? 

Als ik eerlijk ben verlang ik steeds meer naar een hutje op de hei of meer een schattig huisje in een bos, relaxt een boek lezen voor een knapperend haardvuur. 
Ik trek de druk niet meer. Niet alleen vanwege mijn chronische tijdgebrek, ook omdat ik het ergens belachelijk vind.
90% van mijn Facebookvrienden zijn mensen die speciaal zijn (geweest) in mijn leven, mensen waarvan ik het leuk vind om te zien hoe het met ze gaat. 
Dat wil niet zeggen dat ik dagelijks hoef te zien wat zij geluncht hebben en aan welke winacties zij meedoen. Het is niet te doen om 100+ contacten te onderhouden. 

Nu heb ik niet alleen irreële angsten maar ook irreële schuldgevoelens. Schuldgevoelens die ik zelf heb gecreëerd voornamelijk vanuit onzekerheid. 
Het gevoel niet goed genoeg te zijn. Ik ben niet de persoon die anderen willen zien en tegelijkertijd wil ik ook helemaal niet de persoon zijn die anderen willen zien.
Het is een constante tweestrijd, wat een rode draad is in mijn leven. Mijn sociale leven is voor mij 
ook een bron van dilemma’s. 
Ik voel me schuldig wanneer ik telefoontjes heb gemist, omdat ik niet heb gereageerd op een berichtje of omdat ik gewoon geen zin heb in mensen. 

CW – Supernatural

Social media geeft mij dezelfde druk als mijn sociale leven. Het is dan ook een bron van stress en irritaties geworden, ook vanwege alle negativiteit.
Ik voelde me verplicht om berichten te liken en voelde me schuldig wanneer ik zag dat ik tientallen verjaardagen was vergeten. 
Soms nam ik wat afstand, maar mijn schuldgevoel bleef sluimeren op de achtergrond. 
Ik dacht er wel eens over na om te stoppen met social media, maar zakelijk gezien zag ik dat weer niet zitten. Again, een dilemma.

Wij hebben het in bepaalde opzichten een stuk makkelijker dan onze grootouders. We maken het onszelf lastig door overal aan mee te willen doen, wat helemaal niet hoeft. Wanneer heb jij voor het laatst nagedacht over wat jou blij maakt? Wat geeft jou energie? En wat doe jij om te ontspannen?
Het leven is maar kort, volg jij de meute of ga jij er tegenin? En waar hecht jij waarde aan? Dat zijn vragen die ik mezelf steeds vaker stel. 
Mijn geheugen is bizar goed, toch onthoud ik zelden wat ik een dag eerder op social media heb gezien tijdens een ‘nutteloze’ scroll. 
Wat ik wel onthoud zijn momenten. Alle momenten met Manlief uiteraard, maar ook gewoon samenzijn met mijn naasten. 

Social media is geen vervanging voor sociaal contact. Het is eerder een namaak wereld waarin iedereen een vorm naar keuze aan kan nemen. 
Onze social media persoonlijkheden hoeven niet overeen te komen met de waarheid, net als de berichten die gedeeld worden. 
Alles wat we zien op social media laat sporen na, bewust of onbewust. We kunnen onszelf met anderen gaan vergelijken wat druk kan veroorzaken. 
Onder druk doen we soms ook dingen die we anders niet zouden doen, dingen die zelfs levensgevaarlijk kunnen zijn. Het internet heeft vele slachtoffers gemaakt door het eten van wasmiddel-pods tot zelfs het aanzetten van zelfmoord. Ik vraag me echt af waarom mensen dit doen, uit verveling, aandacht te kort?
Ik heb hele stomme dingen gedaan in mijn leven, maar ik zal anderen nooit adviseren of onder druk zetten om iets te doen wat schade aan kan richten. 

Sterker nog ik hou er helemaal niet van om mensen onder druk te zetten, op geen enkele manier. Ik weet hoe frustrerend druk kan zijn en hoeveel stress het kan veroorzaken. Als we elkaar dan toch beïnvloeden, op welke sociale manier dan ook, dan moet dat ook in de positieve zin kunnen. 
Daarom ga ik ook een challenge doen! De 365 dagen challenge, waarbij je voor een jaar lang iedere dag iets doet, een foto maken, mediteren, sporten, you name it.
Ik doe aan deze challenge mee met positief nieuws en zal iedere dag een motiverende foto, video of bericht op Facebook plaatsen. 
Het zoeken van deze berichten geeft me energie en maakt me blij. Het laat me ook inzien dat de wereld nog niet zo negatief als ik dacht.
Op deze manier kan ik gebruik blijven maken van social media, maar op mijn manier, en bijdragen aan het verspreiden van positiviteit. 😉

Heb jij last van sociale druk?
Zet je notificaties uit, je geluid zacht of neem eens een break van je telefoon. 
Het leven is meer dan het internet. Laat het geen verplichting worden! 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *