Mijn Fuck-it mantra

Fuck-it!

Fuck-it! Het is onderhand mijn mantra geworden. Mijn leven is een bizar pretpark geweest en met mijn brakke lichaam en zwakke maag mijd ik pretparken liever. 
Iets meer dan een maand geleden heb ik het FoodMindset Programma van Healthy for me afgerond. (Mijn eind blog kun je hier lezen.) 
Mijn eetpatroon is enorm verbeterd en ik ben zelfs verlost van een aantal kilo’s, maar wat het meest is veranderd is, is mijn mindset. 
Na zo’n 30 jaar hulpverlening zou je denken dat ik genoeg tools had verzameld om het leven aan te kunnen, niets was minder waar.
Wanneer ik tools gebruik ben ik zo’n chaoot die met een hamer een schroef probeert los te draaien, bij wijze van spreken. 

Anderen adviseren gaat me goed af. Ik ben nog steeds voor velen een klankbord, ik vind het ook fijn om er voor anderen te zijn. 
Het nadeel hiervan is dat ik vaak over mijn grenzen ga en mezelf sterker voordoe dan ik ben. Dit zorgt weer voor een eenzaam gevoel, ik mis zelf namelijk een klankbord. Het is geheel aan mezelf te wijten. 
Er ging onlangs een soort knopje om. Mijn Fuck-it! werd geactiveerd.  
Waarom blijf ik tegen dezelfde dingen aanlopen? Waarom voel ik me altijd zo gehaast en gestrest? En waarom ben ik toch zo negatief over mezelf? 

Het antwoord is heel simpel: Omdat ik constant rekening hou met anderen maar niet met mezelf! Zelfs mijn lichamelijke klachten remmen me niet af.
Nee, op de goede momenten ga ik vol gas en put ik mezelf volledig uit, waardoor ik constant in hetzelfde cirkeltje rond blijf rennen.
Bijkomen doe ik niet, omdat ik Miep Bitch de leiding laat nemen, de fucker. Zij fluistert me geen inspirerende quotes toe, maar wakkert onzekerheid en schuldgevoelens aan. Zoals wanneer ik mezelf een keer op nummer één zet. 

Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik een groot netwerk aan leuke mensen om me heen heb.
Het nadeel is dat ik het een onmogelijke opgave vind om met iedereen contact te houden. Niet iedereen begrijpt mijn
 chronische tijdnood.
Ik kan mezelf ook heel goed wegcijferen. Het is soms fijn om anderen op nummer één te zetten, om weg te vluchten en niet geconfronteerd te worden met mijn issues. Dit is lang vol te houden, maar je schiet er geen reet mee op. 

We hebben in het leven allemaal onze issues, obstakels waar we mee moeten dealen. Er is geen mens op aarde bij wie alles voor wind gaat.
Het leven kan er voor een buitenstaander rooskleurig uitzien, maar wat daarachter schuilt kan zoveel anders zijn.
Ik vind mezelf openminded, ik ben enorm empathisch totdat het over mezelf gaat. Een ander heeft het altijd erger en zwaarder. 
Fuck-it! Er zullen altijd mensen zijn die het erger en zwaarder hebben, maakt dat jouw problemen en gevoelens minder erg? Nope! 
Het kan me helpen om even te relativeren, om even uit mijn slachtofferrol te komen en in te zien dat ik het niet zo slecht heb. 
Maar mijn gevoelens zijn niet minder erg dan de gevoelens van een ander. En als ik ‘nee’ zeg en voor mezelf kies, is dat dan verkeerd? Egoïstisch? Alweer Nope!  

CW – Suprnatural

Als een hooggevoelige empaat voel ik veel en diep, in mijn ogen iets te. Ik ben gevoelig voor licht, geluiden, geuren, stress, de emoties van anderen en vooral negativiteit zuig ik op als een freaking stofzuiger. Al jaren doe ik mijn best om het roer om te gooien en dat lukt soms ook, voor even..
Deze hamster (of meer een uit de kluiten gewassen cavia) keert steeds weer terug naar haar vertrouwde kooi met het vicieuze rad. Tot ik het echt zat was.
Mijn nieuwe boek, waar ik met zoveel plezier aan wil werken, verloopt trager dan ik zou willen.
Waarom? Omdat ik anderen uiteraard weer voor laat gaan
 en het woord ‘nee’ niet uitspreek. 

Mijn boek is gelukkig trouw en blijft op me wachten, maar het boek zal nooit af zal komen als ik anderen altijd maar voor laat gaan.
Om me volledig op mijn boek te concentreren nam ik me voor om mezelf ergens een weekje terug te trekken. Wat eigenlijk belachelijk is. 
Ik ga op de vlucht om rust te krijgen. 
Wat gaat er hier mis? 
Ik heb nog tientallen ideeën voor boeken, dan mag ik wel gaan investeren in een huisje ergens in de middle of nowhere als ik steeds de hort op moet. 
(Wat ik overigens geen slecht idee vind, als 
ik eerlijk ben.. 🙈)

Een ander had ik allang geadviseerd om rustiger aan te doen, om schuldgevoelens uit te schakelen en liever voor zichzelf te zijn. 
Daarom adviseerde ik het mezelf. Dat werd een flink leermoment, gezien de één na de ander me benaderde met acute drama’s. 
Ik kon het bijna niet over mijn hart verkrijgen om ze aan hun lot over te laten, maar dat heb ik toch deels gedaan. 
Ik heb ze even aangehoord en daarna mijn grenzen aangegeven. Helaas kan ik niet de hele wereld helpen. Daarnaast geloof ik dat ieder zijn of haar eigen pad moet volgen. In de meeste gevallen help je mensen juist door ze hun eigen boontjes te laten doppen.

Je kunt anderen aanhoren, steunen en/of adviseren, maar je de problemen van een ander niet voor ze oplossen, dat moeten ze zelf doen. 
Ik heb te lang gepingpongd tussen de behoeftes van anderen. Ik wil meer uit mijn leven halen, ik wil meer voor mezelf doen. 
Wat een ander van mij vindt of hoe een ander over me denkt boeit me ondertussen steeds minder. Ik mag voor mezelf kiezen en hoef bij niemand verantwoording af te leggen. Fuck-it! Al kies ik ervoor om mijn telefoon nooit meer op te nemen.

Het weekje weg ga ik doen, niet perse om te vluchten, maar om aan mijn nieuwe boek te werken en verder even helemaal niks te doen. 
Mijn moeder houdt me gezelschap en zal ervoor zorgen dat ik niet te lang met mijn zuignappen achter mijn scherm blijf zitten. 
Bij terugkomst hoop ik beter in mijn vel te zitten, zodat ik
 mijn Fuck-it voort kan blijven zetten. 

Ik raad iedereen Fuck-it aan. Fuck wat jou niet aanstaat! 
Het is jouw leven en jij kies wat je wel of niet toestaat. 

(Side note: als jouw eigen geluk ligt bij het pijnigen van anderen: Fuck-it! geldt niet voor jou! Zoek een therapeut! 😜)

Fuck-it! 3
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *