Hersie en Rebelletje

Hersie en Rebelletje

1. Hersie en rebelletje

Ik ben wat temperamentvol, of te wel de geaccepteerde vorm van een passionele schreeuwer om onzinnige frustraties.
Frustraties, iets waar ik onuitputtelijk veel van lijk te bezitten, voornamelijk over het leven an sich en de mensheid.
Ik stoor me voornamelijk aan de invloeden van de media, wat deels hypocriet is, want ik maak er ook gebruik van.
De media prikkelt ons, op allerlei manieren, deze keer doel ik op het zogenaamde ideaalbeeld waaraan we ‘horen’ te voldoen.

Het ideaalbeeld is veranderd met de tijd.
Vrouwen worden tegenwoordig niet meer ingesnoerd in korsetten, tenzij ze dat willen. En mannen worden nog maar zelden met een hoed gezien.
Vandaag de dag wil iedereen een puntgave huid, kaarsrechte witte tanden en een lichaam a la Jessica Rabbit of Johnny Bravo hebben.
Naast uiterlijke volmaaktheid ‘horen’ we ook een succesvolle carrière te hebben met uiteraard een salaris waarmee we ons uiterlijk kunnen onderhouden.
Het ideale mens woont in een mansion, penthouse of soortgelijke woning en hoort zichzelf voort te planten, mini-ideaalbeelden.

Ik pas niet in dat plaatje, ik ben verre van ideaal, niet alleen op functioneel gebied. Mijn benen komen niet tot aan mijn nek. Mijn romp heeft meer weg van een sinaasappel dan een daadwerkelijke sinaasappel en het is duidelijk zichtbaar dat mijn huid heeft blootgestaan aan de elementen.
Ik zou kunnen sparen om mezelf op te laten knappen, maar ik geef mijn geld liever uit aan mooie herinneringen. Nu heb ik ook de mazzel dat ik niet voortdurend geconfronteerd word met mijn eigen beeld. ;)

Mijn succesvolle carrière laat nog even op zich wachten. Actrice lijkt me wel wat, maar succesvol betekent voor mij vooral plezier in mijn werk hebben.
Een geweldig salaris is fijn, tenzij ik daarvoor dagelijks met tegenzin naar mijn werk moet gaan. Dan verdien ik liever iets minder.
Ons huis is ons plekje, ik ben er gek op, al is het geen mansion, maar dat zie ik als een voordeel, een groter huis betekent meer huishoudelijke taken.
Het is voor velen vanzelfsprekend dat je jezelf op een gegeven moment voortplant. Jammer genoeg wordt er geen rekening mee gehouden dat niet iedereen gezegend is met werkende voortplantingsorganen. Kinderen krijgen is niet altijd een keuze.

Rebelletje
CW – Supernatural


Ik snap sowieso niet hoe er een ideaalbeeld kan bestaan, we zijn allemaal anders. Alle klote hokjes geven me allergie.
Ik heb al zo vaak gehoord dat ik mezelf wat meer moet ‘gedragen’, omdat een luide, grofgebekte vrouw met vreemde humor niet altijd geaccepteerd wordt.
Wat mij het gevoel geeft dat ik dus niet geaccepteerd word. Maakt het feit dat ik luid, grofgebekt en weird ben mij opeens minder vrouwelijk? Minder menselijk?
Fuck it! Ik ben ik.

Nu ben ik niet bepaald gemakkelijk. Ik besta uit diverse kanten.
Hersie die nooit stil staat, goed is in het bedenken van doemscenario’s en alles wat ik doe bekritiseert. En dan hebben we Rebelletje.
Rebelletje houdt niet van opgelegde regels. Wanneer ik mijn best doe om mezelf te gedragen komt haar hyperversie tevoorschijn en dat ding is leip!
In mijn hoofd ontstaat dan ook vaak gekibbel tussen mijn varianten. Hersie probeert me te kalmeren en Rebelletje die daar tegenin gaat door hysterisch te gillen.
Deze show wordt in mijn hoofd regelmatig opgevoerd. Ik heb zelfs even gedacht dat mijn migraine daar aan gelinkt was. Hihi!

Hersie en Rebelletje zijn vaak de veroorzakers van mijn gênante momenten.
Op het moment zelf kan ik dan niks anders doen dan afwachten en hopen dat de boel niet verder uit de hand loopt.
Zoals de keer dat ik mezelf uitbundig uitliet tegen een vreemde over de pluspunten van poep in glitter en regenboogkleuren.
Hersie deed haar best om me de mond te snoeren, maar wanneer Rebelletje op dreef is, is ze lastig te stoppen.
Rebelletje vervolgde haar uitvoering, nu over gekleurde windjes met fruit- of bloemengeur.
Er zit gek genoeg wel een doel in het verhaal, weg met het poeptaboe, alleen maakt mijn uitleg mensen soms wat angstig.

Ik heb nu mijn eigen weirdness als voorbeeld gebruikt, maar ook algemeen gezien halen ideaalbeelden en hokjes ons alleen maar weg bij onszelf.
Een peer kan geen banaan worden en vice versa, waarom zou je dat willen forceren? Jij bent jij, punt!

Als we allemaal wat meer regenboogglitterpoep hebben en lekker onszelf blijven,
dan hebben we wat minder frustraties en meer variatie.

Rebelletje

Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Laat een reactie achter!

Gerelateerde posts