Een jaartje ouder

Een jaartje ouder

zelfreflectie

Er kwam opeens een zekere datum in zicht, zes september, morgen. Mijn verjaardag.
Ik was het bijna vergeten, maar toen ik er eenmaal bij stil stond wekte het wat stof op.

Wij doen thuis eigenlijk weinig aan verjaardagen, met mijn verjaardag zijn we meestal op vakantie, wat ik ideaal vind.
Ik vind het gezellig als iemand even langs komt, maar komt er niemand maakt het me ook niet uit.
Wat vroeger anders was, wellicht dat het me daarom niet meer boeit.

Ik heb een aantal keer een feestje gegeven, een poging althans.
Op mijn achttiende verjaardag is niemand op komen dagen. Dat was een beste teleurstelling, ook vanwege een grote hoeveelheid aan boodschappen.
Gelukkig heb ik ook hele leuke verjaardagen gehad, maar ik vind het nu niet meer zo bijzonder. Ik heb liever dat mensen bij me langs komen, omdat ze het leuk vinden. Niet omdat ze zich verplicht voelen vanwege mijn verjaardag.

Zelf ben ik ook niet zo dol op verjaardagen, tenzij ik mijn ideeën uit kan voeren. 😉
Met een groepje mensen in een kringetje zitten en de jarige heen en weer zien lopen, om de visite te verzorgen, is niet helemaal mijn ding.
Soms vind ik het wel gezellig hoor, maar ik hou gewoon niet zo van verplichtingen.

Toch is morgen een bijzondere dag, want ik heb dan het getalletje 34 bereikt.
Als ik even terug kijk op mijn leven, wat eigenlijk nog maar kort is, heb ik er toch al een flink boekwerk op zitten.
Mijn jeugd en puberteit waren bijzonder te noemen, het had zo verfilmd kunnen worden in een wazig drama.
Ik had vroeger maar één wens: Gelukkig zijn.
En het heeft even geduurd, maar ik ben van een awkward, onzeker meisje met issues, uitgegroeid tot een awkward weirdo vrouw, maar dan een trotse. Met dank aan vele therapieën én mijn koppigheid, die er voor hebben gezorgd dat ik nooit heb opgegeven.

Rond mijn twintigste ben ik begonnen met het schrijven van mijn autobiografie, wat heel therapeutisch heeft gewerkt.
Na twee pogingen om het boek zelf uit te geven, wat helaas mislukt is, heb ik het in de koelkast gezet.
Het boek is wel zo goed als af, maar het blootgeven van mijn hele leven is niet zomaar iets. Ik heb ook met mijn omgeving te maken, vandaar dat ik besloten heb om het nog even voor mezelf te houden. Wie weet probeer ik het ooit nog eens.

zelfreflectie
CW – Supernatural


Ik doe mijn best om zoveel mogelijk naar de toekomst te kijken, dat gaat de ene dag beter dan de andere, want onzekerheden heb ik nog steeds.
Toch kan ik zeggen dat ik de eigenschappen die ik vroeger aan mezelf wilde veranderen, heb leren omarmen. Ik ben er zelfs trots op.
Daarnaast is mijn grootste wens uitgekomen: Ik ben gelukkig.

Helaas loop ik lichamelijk nog steeds te kwakkelen, dat maakt het leven soms behoorlijk zwaar, maar ondanks dat heb ik een prachtig leven.
Ik had me nooit voor kunnen stellen dat ik nu getrouwd zou zijn met mijn ideale man. In een prachtig huis zou wonen, ieder jaar op vakantie te gaan en weten wat rust is.

Het bloggen doe ik nog steeds met heel veel plezier, al ga ik jullie nu wel vertellen dat ik een kleine pauze in ga lassen.
De reden waarom is omdat ik al mijn aandacht wil richten op mijn boek, miscommunicatie.
Het boek waar een aantal mensen erg nieuwsgierig naar zijn, vandaar dat ik hier een kleine teaser weggeef.

Anna is getrouwd met Kevin, een succesvolle advocaat die samen met zijn vader een advocatenkantoor runt.
De advocaten bereiden zich voor op een zaak tegen het raadselachtige bouwbedrijf Builder Construction.
Uit nieuwsgierigheid start Anna zelf ook een onderzoek naar het bouwbedrijf en houdt dit geheim voor haar omgeving. Wanneer er vreemde dingen om haar heen gebeuren geeft zij haar onderzoek de schuld van haar toegenomen paranoia, maar er is veel meer aan de hand, Anna is namelijk niet de enige die geheimen heeft.

Ik heb geen idee of het boek potentie heeft. Ook hier komt mijn onzekerheid zich ermee bemoeien, maar ik ga hoe dan ook een poging wagen.
Daarom ga ik het bloggen eventjes op een lager pitje zetten, voor zover me dat gaat lukken.

Als ik dit blog even nalees is het eigenlijk heel bijzonder om weer een jaartje ouder te mogen worden.
Ik ben benieuwd wat het komende jaar me allemaal gaat brengen.

zelfreflectie

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een reactie