Spanning op vakantie

Manlief en ik gaan nog wel eens met vakantie. Nu zijn wij geen strandhangers, hoewel het ons steeds beter af gaat, wij zijn vooral doeners.
In een ander land willen wij het land zien, het zogeheten cultuur snuiven.

Een aantal jaar terug kozen wij voor Turkije. Iets wat niet specifiek op ons lijstje stond, maar wat ons door anderen werd aangeraden als een mooi, warm en ultra veilig land. Zo gezegd zo gedaan. We vlogen naar Antalya en vanuit daar reisden we door naar Alanya.
De eerste week vermaakten we ons prima in het zonnige oord, we hebben zelfs geluierd aan het strand.

De tweede week vierden we mijn verjaardag en na een heerlijke maaltijd mocht ik mezelf uitleven in een winkelstraat aan de andere kant van de stad, een gedeelte waar we nog niet waren geweest.

Het was behoorlijk druk, maar vanuit het niets kreeg ik opeens het vreemde gevoel dat iemand ons in de gaten hield.
Ik schudde het van me af en liep een winkel in, maar eenmaal weer buiten kwam het gevoel weer terug en ik zag een kerel staan die in mijn ogen veel te onopvallend deed. (B-100 )

Een klein stukje verderop zag ik de man weer en ditmaal had hij blijkbaar een erg leuk telefoongesprek, als hij al iemand aan de telefoon had. Ik vond het vooral een leuk toneelstukje. Natuurlijk vertelde ik Manlief wat ik dacht, maar hij zag niks bijzonders.
“Je bent gewoon een beetje paranoia, maak je geen zorgen.”

Ik werd inderdaad een beetje paranoia, want waar we ook liepen ik zag die kerel ondertussen overal en dan niet zoals je wel vaker steeds dezelfde persoon tegenkomt, deze kerel hield ons in de gaten, ik wist het zeker.
Na een uur en zo’n dertig winkels later stond Meneer Onopvallend aan de overkant van de straat, heel subtiel (kuch..) naar het gebouw te kijken waar hij tegenaan geleund stond.

We namen een afslag naar een andere winkelstraat, Meneer Onopvallend deed hetzelfde en de volgende twee afslagen ook. Elke keer wanneer wij een winkel uit kwamen lopen, zag ik die kerel aan de overkant staan. Toen ik Manlief weer vertelde dat er iets niet klopte, antwoordde hij: “Je hebt gelijk.”
Die woorden hoor ik graag, maar op dat moment had ik ze juist niet willen horen.

Manlief is niet groot van stuk, maar onderschat hem niet. (Hij is een pitbull.. ROAR! )
Ik voel me altijd veilig bij hem, maar dit was iets anders, we waren nu in een ander land, we spraken de taal niet en daarnaast waren we met zijn tweetjes. Of meer Manlief alleen..

Ik kneus mezelf terwijl ik mijn jas aantrek en lichamelijk gezien zit ik zo ongeveer met duct tape aan elkaar geplakt.
In een geval van nood dan vecht ik als een grote tijger-Bitch, maar ik hoopte dat het niet zover zou komen. (En mijn lichaam hoopte van harte mee.)

Spanning op vakantie

Netflix – Grace & Frankie

Manlief is mijn aliën, die man is te bijzonder om aards te zijn, al heeft hij nog zoveel aardse trekjes overgenomen.
Volgens mij download hij met een plug in zijn hoofd nieuwe apps in zijn bovenkamer. (Ja, ik was vroeger een matrix-freak. )
Manlief zijn ingebouwde GPS werkt beter dan een navigatiesysteem en er is weinig wat hij niet kan.

In de situatie, we-zitten-in-een-onbekend-land-en-zeer-waarschijnlijk-wil-iemand-iets-van-ons-hebben, bleef Manlief bijzonder kalm.
We bleven tussen de mensen in de drukte lopen tot we uitkwamen bij een plein met diverse tentjes en besloten om ergens wat te eten.
(Alweer eten ja, een kroketje! )

Meneer Wat-moet-hij-van-ons bleef ons nog steeds in de gaten houden vanaf een zijstraatje en we hadden nu ook door dat hij niet alleen was.
Er stond op elke hoek een Meneer Onopvallend-kloon naar ons te gluren.
We hebben bijna twee uur op het pleintje gezeten en we werden al die tijd in de gaten gehouden door minimaal twee man.

Omdat we niet wisten wat we moesten doen (en ik hysterische beelden voor me zag uit elke freakfilm die de mensheid ooit heeft gemaakt), wilde ik zo snel mogelijk terug naar het bekendere gedeelte van de stad en dan vooral ons hotel.

Manlief had duidelijk zijn Ninja-software gedownload, want Manlief zoefde daarna met mij aan zijn hand en zijn ingebouwde GPS aan, zigzaggend door de drukke winkelstraten. Rustige zijstraten werden uit voorzorg vermeden en we kwamen gelukkig veilig terug in ons hotel. Daar vroegen we ons pas af wat er eigenlijk was gebeurd.

De volgende dag vertelden we aan de ober van ons favo restaurant wat we hadden meegemaakt. Hij wist ons te vertellen dat er dagelijks toeristen worden geplunderd en dat we mazzel hebben gehad.

Ergens vind ik het vreemd dat ze het ons voorzien hadden. Manlief en ik dragen geen sieraden, ik had geen tas bij me, of een portemonnee en het geld wat we bij ons droegen was ook niet bijzonder veel. Ik denk toch echt dat het om Manlief’s downloadplug ging, het kan niet anders.

Wij hebben in ieder geval het geluk gehad dat er niks is gebeurd, door deze stupid fuckers had onze vakantie heel anders kunnen verlopen.
Ons avontuur stelde misschien niet heel veel voor, maar op dat moment vond ik het best spannend.

Dus. Turkije is prachtig, het eten is er heerlijk,
maar veilig? Daar hebben we onze twijfels over.. 

Spanning op vakantie

Share Button
De comfortzone en de bucketlist
Vakantiemutsen