Chronische tijdnood

1. Chronisch tijdgebrek

Ik kan niet zo goed met tijd omgaan. Wat time-management zou daar bij kunnen helpen, ware het niet dat mijn lichaam het grootste struikelblok is. 
Een normale week heeft zeven dagen, mijn week bestaat soms uit enkele bruikbare uren. Ik wil wel heel veel en dat maakt mijn leven tot een grote chaos. 
Mijn dagelijks leven bestaat grotendeels uit afwachten, in afwachting hoe ik me voel of in afwachting tot ik me weer beter voel. 
Plannen gaat moeizaam, alles gaat onder voorbehoud, omdat er een mogelijkheid bestaat dat ik mijn afspraken niet na kan komen. 

Ik probeer me zoveel mogelijk aan een ritme te houden, zo ga ik bijtijds naar bed, maar helaas is mijn slaap niet iets waar ik van uitrust. Ik word elke dag vermoeid wakker met pijn in mijn hele lichaam, maar de plicht roept. Gelukkig heb ik de vrijheid om mijn tijd vrij in te delen, wat niet meteen betekent dat mijn dagen heel chill zijn. Omdat ik met regelmaat plat lig ben ik altijd afspraken en klussen aan het verplaatsen, wat weer de nodige stress geeft. Zoals ik al zei, ik wil heel veel en ik vind veel dingen leuk om te doen en dat maakt het niet makkelijker. 

Ook op sociaal vlak zit mijn tijdnood me dwars. Ik ken heel veel leuke mensen, mensen die ik graag wat aandacht zou willen geven, maar ik heb geen idee hoe. Het is vaak al puzzelen om af te spreken met mijn vrienden en familie. 
De afgelopen weken waren slecht. Mijn lichaam heeft moeite met weersveranderingen en met name kou. Mijn spieren zijn stijver dan een ochtendlul en ontspannen is er niet bij. Ook mijn hoofd laat duidelijk blijken dat ze niet blij is en geeft me de ene na de andere migraine aanval. Het is al weken weer eens een battle tussen lichaamsdelen. Extreme vermoeidheid is dan ook vanzelfsprekend, wat niet bijdraagt aan mijn productiviteit. 

Chronisch tijdgebrek
CW – Supernatural

Het bloggen staat hierdoor helaas ook op een lager pitje dan ik zou willen. Mijn opdrachten krijgen uiteraard voorrang, daarnaast ben ik met niet één maar met twee nieuwe boeken bezig. Ik heb soms geen idee hoe ik alles voor elkaar moet krijgen. Gewone dingen, zoals het huishouden, staan onderaan mijn lijst, dat is te overzien, maar dat mijn vrienden en familie verwaarloosd worden zit me dwars. Ik heb geweldige mensen om me heen en zij verdienen meer aandacht. 

Normaal gesproken zorg ik dat ik na een drukke dag een dagje rustig aan kan doen. Hierdoor heb ik sowieso minder dagen tot mijn beschikking, maar het is te doen. 
De afgelopen weken was het niet te doen, het was dweilen met de kraan open. De migraine nam toe met meerdere aanvallen per week, waardoor ik diverse afspraken meerdere keren moest verplaatsen en mijn agenda alleen maar voller werd. De hel van de pijn en de stress van het niet kunnen nakomen van mijn afspraken beïnvloedde mijn herstel niet bepaald positief. 

Omdat mijn ritme weer compleet overhoop gehaald werd en ik teveel plat lag, begon de rest van mijn lichaam ook dwars te liggen, flinke oorontsteking, een ontstoken lymfeklier (die freaking pijnlijk was btw) en on top of it all zakte ik door mijn nek. Voor de mensen die weten hoe het voelt om door je rug te gaan, dit is ongeveer hetzelfde, maar dan een stukje hoger. Mijn schouders werden jaloers en eisten ook meer aandacht. Mijn rechterschouder raakte zodanig ontstoken dat ontstekingsremmers niks meer deden, daarom heb ik toch maar toegegeven om er een injectie in te laten zetten, de pijn was echt niet te harden. 

De ellende van de afgelopen weken hebben me weer in een dipje geduwd. Ik wil zoveel, ik heb zoveel mooie plannen waar ik über-enthousiast over ben, maar mijn lichaam is het er niet mee eens en eist meer rust. Soms wil ik mezelf opsluiten in een hutje op de hei en slapen tot het voorjaar er weer is. 
Ik vind het eigenlijk zo gek niet. In de winter trekt de natuur zichzelf ook terug, blijkbaar is de winter dus niet de tijd om heel actief te zijn, krakend lichaam of niet. 
Helaas kan ik niet slapen tot het voorjaar is, dus ik moet nog maar even op mijn tanden bijten en hopen dat ik van het voorjaar weer uit mag vliegen. 🍀

Mijn excuses aan iedereen voor de late, of non reactie, op telefoontjes, appjes en social media berichten. 
Het is niks persoonlijks. Ik heb momenteel gewoon mijn wintervacht aan en wacht in mijn hol tot ik me beter voel. 
I’ll be back!
Big hug! 💞

3. Chronisch tijdgebrek
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *